Minningardagur heilagra Mörtu, Maríu og Lasarusar

Kæru systkin í Kristi.

„Drottinn, ef þú hefðir verið hér…“

Þessi einlægu orð Mörtu í guðspjallinu í dag geyma allan sársauka mannlegs hjarta. Hve oft höfum við ekki hvíslað þessum sömu orðum þegar sorgin dynur yfir? Jeremía spámaður spyr sömuleiðis í fyrri lestrinum: „Hvers vegna er sársauki minn án afláts?“ Guð hræðist ekki hreinlyndi okkar. Hann tekur á móti tárunum okkar.

Jesús mætir Mörtu ekki með ásökun, heldur gefur hann henni stærsta fyrirheit sögunnar: „Ég er upprisan og lífið. Sá sem trúir á mig mun lifa þótt hann deyi.“

Nú eru sex vikur liðnar síðan Benjamin Vo flutti í faðm Föðurins.

Í dag minnumst við þess hvernig góðmennska Benjamíns heldur áfram að bera ávöxt í heiminum. Í minningu hans hefur verið reistur ferskvatnsbrunnur í Víetnam — „Brunnur kærleikans“ — sem færir samfélaginu þar hreint lífsins vatn. Jeremía óttaðist í neyð sinni að finna sviksamlegan læk þar sem vatnið þrýtur, en minning og mildi Benjamíns birtast okkur eins og tær og endurnærandi uppspretta.

Benjamin átti svo milt hjarta og einlæga löngun til að láta gott af sér leiða. Sú elska sem sló í brjósti hans er ekki horfin; hún rennur áfram eins og tært vatn sem fyllir líf þeirra sem elskuðu hann vellíðan og von.

Kæri Alan, kæra Thao, og þú Ryan bróðir hans. Sársauki ykkar er djúpur á þessum tímamótum, en Jesús stendur hjá ykkur rétt eins og hann stóð hjá Mörtu og Maríu. Kærleikur Benjamíns lýsir veginn og gefur ykkur styrk til að halda áfram.

Öll þið sem fylgist með úr fjarlægð, sérstaklega önnur börn sem þjást og fjölskyldur sem bera þunga krossa: Vitið að Drottinn er hæli ykkar á degi neyðarinnar. Benjamin Vo hvílir nú í öruggum faðmi Jesú og Maríu meyjar, þar sem hann lifir í ljósi upprisunnar. Látum þá von lýsa okkur öllum. Amen.