સેન્ટ બર્થોલોમ્યુ, પ્રેરિતનો મહોત્સવ

બપોરનો શાંત સમય હોય, સૂર્યનો તડકો આકરો હોય, અને તમે કોઈ ઘટાદાર વૃક્ષની શીતળ છાયામાં આવીને બેસી જાઓ… એ ક્ષણે આજુબાજુનો બધો જ ઘોંઘાટ શમી જાય છે. પાંદડાઓમાંથી ગળાઈને આવતો પવન તમારા ચહેરાને સ્પર્શે છે. તમે ત્યાં એકલા છો. કોઈ તમને જોતું નથી, કોઈ તમારા મનના વિચારોને જાણી શકતું નથી. તમે બસ ત્યાં બેસીને આકાશ તરફ જુઓ છો, પક્ષીઓનો કલરવ સાંભળો છો અને તમારા હૃદયના ઊંડાણમાં વહેતી લાગણીઓને અનુભવો છો.

આજે સુવાર્તામાં આપણી સમક્ષ નથાનિયેલ—જેમને આપણે સેન્ટ બર્થોલોમ્યુ તરીકે ઓળખીએ છીએ—તેમનું ચિત્ર પણ કંઈક આવું જ છે. તેઓ એક અંજીરના વૃક્ષની છાયા નીચે બેઠા હતા. એ વૃક્ષની નીચે બેસીને તેઓ શું વિચારી રહ્યા હશે? કદાચ તેઓ ઇઝરાયલના ઉદ્ધારકની રાહ જોઈ રહ્યા હતા. કદાચ તેઓ પોતાના જીવનના અટપટા પ્રશ્નોના ઉત્તરો શોધી રહ્યા હતા. એ એક એવી જગ્યા હતી જ્યાં નથાનિયેલ તદ્દન એકલા હતા, પોતાના સાચા અને નિષ્કપટ સ્વરૂપમાં. તેમને ખબર નહોતી કે કોઈની દિવ્ય નજર તેમના પર ટકેલી છે.

આજે આપણા વહાલા બેન્જામિન વો—આપણા પ્યારા બેનને ઈશ્વરના સ્વર્ગીય સાનિધ્યમાં ગયાને આજે બરાબર બે મહિના પૂરા થયા છે. ૧૩ જૂન, ૨૦૨૬ થી લઈને આજ સુધીનો આ સમય… આશરે સાઠ દિવસોનો આ ગાળો. આ સમય કેવી રીતે વીત્યો છે, તે માત્ર એલન, થાઓ અને રાયન જ જાણી શકે છે.

જ્યારે ઘરમાંથી કોઈ વહાલા બાળકની હાજરી અચાનક અદ્રશ્ય થઈ જાય, ત્યારે આખું ઘર જાણે એક સૂનકાર વૃક્ષ જેવું બની જાય છે. જે રૂમમાંથી બેનનો મીઠો અવાજ આવતો હતો, જ્યાં તે કલાકો સુધી કોડિંગ કરતો હતો, જ્યાં તેના સપનાઓ આકાર લેતા હતા… એ બધી જગ્યાઓ આજે સાવ મૂંગી થઈ ગઈ છે. સવારે ઉઠતાંની સાથે જ છાતીમાં જે તીવ્ર કળ ઊઠે છે, એ સાચી છે. સાંજ પડતાં જે સન્નાટો આખા ઘરને ઘેરી વળે છે, એ સાચો છે.

આપણે ક્યારેક દુઃખના આ અંધકારમાં, આપણા પોતાના ‘અંજીરના વૃક્ષ’ નીચે, એટલે કે આપણી એકલતામાં બેસીને રડીએ છીએ. આપણને લાગે છે કે આપણી આ પીડાને કોઈ જોતું નથી. આપણને લાગે છે કે આપણી તકલીફમાં આપણે સાવ એકલા છીએ. આપણું મન પૂછે છે: “પ્રભુ, શું તમે અમારી આ દશા જુઓ છો? શું તમે અમારા આંસુ જુઓ છો?”

આજે પ્રભુ ઈસુ આપણી એ એકલતામાં, આપણી એ પીડામાં પ્રવેશે છે. તેઓ નથાનિયેલને કહે છે તેમ આપણને પણ કહે છે: “ફિલિપે તને બોલાવ્યો તે પહેલાં, જ્યારે તું અંજીરના વૃક્ષ નીચે હતો, ત્યારે મેં તને જોયો હતો.”

આ શબ્દો કેટલા ઊંડા અને આશ્વાસન આપનારા છે! પ્રભુ આપણને જુએ છે. તેઓ આપણને ત્યારે પણ જુએ છે જ્યારે આપણે અંધારા ઓરડામાં એકલા રડી રહ્યા હોઈએ છીએ. તેઓ આપણી વેદનાથી અજાણ નથી. તેઓ આપણા હૃદયના ધબકારા અને આપણા અશ્રુઓને ઓળખે છે. ઈશ્વરની નજર આપણા પરથી ક્યારેય હટતી નથી.

અને આ જ ઈશ્વરીય નજર આપણા વહાલા બેન્જામિન પર પણ સદા ટકેલી હતી.

બેન કેવો અદ્ભુત અને તેજસ્વી બાળક હતો! તેનો આદરભાવ, તેની નમ્રતા અને તેનું નિર્દોષ સ્મિત આખી દુનિયાને અજવાળી દેતું હતું. આજે જ્યારે હું બેનના જીવન વિશે વિચારું છું, ત્યારે મને તેનું એક બહુ જ સુંદર અને વહાલું સ્વપ્ન યાદ આવે છે. બેનને પક્ષીઓ અને વિમાનો પ્રત્યે અનહદ પ્રેમ હતો. બોઇંગ 737 જેવા વિશાળ વિમાનોને આકાશમાં ઉડતા જોવા એ તેનો મનપસંદ શોખ હતો. તે હંમેશાં હસતાં-હસતાં, આંખોમાં ચમક સાથે પોતાના મમ્મી-પપ્પાને કહેતો કે મારે એક એરલાઇન કંપની શરૂ કરવી છે, જેનું નામ હું રાખીશ ‘કોન ચિમ એરલાઇન્સ’ (Con Chim Airlines—પક્ષી એરલાઇન્સ). જ્યારે પણ તે આ કંપની વિશે વાત કરતો, ત્યારે તેના ચહેરા પર એક અનોખો આનંદ અને ખડખડાટ હાસ્ય રેલાઈ જતું.

આજે આપણી સમક્ષ બેનનો એક સુંદર ફોટો છે. બેન એક વિશાળ, ખુલ્લા મેદાન પર ઊભો છે. આકાશમાં નરમ વાદળો છવાયેલા છે. બેને લાલ કલરની શોર્ટ્સ, કાળું શર્ટ અને માથા પર પર્પલ કેપ પહેરી છે. તે એક બાજુ જોઈ રહ્યો છે, જાણે તે આકાશની એ અસીમ ઊંચાઈઓને માપી રહ્યો હોય. તે જાણે એ વાદળોની પાર વહેતા પક્ષીઓને અને વિમાનોને નિહાળી રહ્યો હોય. તેના ચહેરા પર એક શાંતિ છે, એક જિજ્ઞાસા છે.

આ ચિત્ર આજના પ્રથમ વાચન સાથે કેટલું સુંદર રીતે જોડાય છે! પ્રકટીકરણના પુસ્તકમાં સંત યોહાન આપણને એક ભવ્ય દર્શન કરાવે છે. એક દૂત તેમને આત્મામાં એક મહાન અને ઊંચા પર્વત પર લઈ જાય છે અને તેમને પવિત્ર શહેર જેરૂસલેમ બતાવે છે, જે ઈશ્વર પાસેથી સ્વર્ગમાંથી નીચે ઉતરી રહ્યું છે. એ શહેર કેવું પ્રકાશિત છે! તેનો તેજસ્વી પ્રકાશ કોઈ કિંમતી પથ્થર જેવો, સ્ફટિક જેવા સ્વચ્છ જેસ્પર જેવો છે. તેની ભવ્ય દિવાલો છે, બાર દરવાજા છે અને એ દરવાજા પર બાર પ્રેરિતોના નામ લખેલા છે.

આ નવું જેરૂસલેમ એ બીજું કંઈ નથી, પણ ઈશ્વરનું સ્વર્ગીય રાજ્ય છે. તે આપણું સાચું ઘર છે. આપણો વહાલા બેન્જામિન—આપણો બેન—આજે એ જ ભવ્ય, પ્રકાશિત અને પવિત્ર શહેરમાં બિરાજે છે. તે હવે એ આકાશની પાર, જ્યાં કોઈ સીમાઓ નથી, જ્યાં કોઈ બંધનો નથી, ત્યાં મુક્તપણે વિહાર કરી રહ્યો છે. તેની ‘કોન ચિમ એરલાઇન્સ’ આજે સાચે જ સ્વર્ગના ખુલ્લા આકાશમાં ઉડી રહી છે. તે હવે પૃથ્વીના મર્યાદિત વિમાનોમાં નહીં, પણ ઈશ્વરના દૂતોની પાંખો પર સવાર થઈને અનંત શાંતિનો આનંદ માણી રહ્યો છે.

ઈસુએ નથાનિયેલને કહ્યું હતું: “તું આનાથી પણ મહાન વસ્તુઓ જોઈશ… તું સ્વર્ગને ખુલ્લું થયેલું જોઈશ અને ઈશ્વરના દૂતોને માણસના પુત્ર પર ચઢતા અને ઉતરતા જોઈશ.”

આજે આપણો બેન એ ખુલ્લા સ્વર્ગનો સાક્ષી બન્યો છે. તે સંત કાર્લો અકુતિસ જેવા પવિત્ર અને તેજસ્વી યુવાનોની સાથે સ્વર્ગીય ભોજન સમારંભમાં બિરાજે છે. ત્યાં કોઈ બીમારી નથી, કોઈ દર્દ નથી, કોઈ આંસુ નથી. ત્યાં માત્ર અનંત પ્રકાશ અને પરમ આનંદ છે.

પરંતુ, એલન અને થાઓ… મારી વહાલી માતા અને પિતા, હું આજે તમારા હૃદયના એ ઊંડા ખૂણાને સ્પર્શવા માંગુ છું જ્યાં હજુ પણ વેદનાનો ભીનો ડંખ છે.

આ છેલ્લા બે મહિનામાં, ઘણી એવી રાતો આવી હશે જ્યારે તમે ઊંઘી શક્યા નહીં હોવ. જ્યારે તમે બેનના ખાલી રૂમ તરફ જોયું હશે, ત્યારે તમારા મનમાં એક અદ્રશ્ય પથ્થર જેવો વિચાર આવ્યો હશે: “શું અમારાથી કોઈ કાળજી લેવામાં ભૂલ થઈ ગઈ? શું અમે કંઈક વહેલું જાણી શક્યા હોત? શું અમે તેને બચાવવા માટે વધુ કંઈ કરી શક્યા હોત?”

આજે પ્રભુના આ પવિત્ર વેદી પરથી, ઈશ્વરના અસીમ પ્રેમ સાથે હું તમારા હૃદય પરથી એ ભારે પથ્થરને કાયમ માટે હટાવી લેવા માંગુ છું.

યાદ કરો, જ્યારે શિષ્યોએ ઈસુને પૂછ્યું હતું કે, “આ માણસ જન્મથી અંધ કેમ છે? તેણે પાપ કર્યું કે તેના માતા-પિતાએ?” ત્યારે ઈસુએ બહુ સ્પષ્ટ કહ્યું હતું: “ન તો આણે પાપ કર્યું છે, ન તો તેના માતા-પિતાએ.”

સાંભળો, એલન… સાંભળો, થાઓ… કોઈ બીમારી કે વિદાય એ માતા-પિતાનો વાંક નથી હોતી. એ ઈશ્વરનો કોઈ દંડ નથી. આ નાશવંત દુનિયામાં કેટલાક દર્દ એવા અકળ અને અણધાર્યા આવે છે જે કોઈ માનવીના નિયંત્રણમાં હોતા નથી. તમે બેન્જામિનને જે અસીમ પ્રેમ આપ્યો છે, જે રાત-દિવસ એક કરીને તેની સેવા કરી છે, તેને જે સુરક્ષા અને હુંફ આપી છે—તેનાથી વિશેષ આ પૃથ્વી પર કોઈ માતા-પિતા કંઈ કરી જ ન શકે. બેન પોતાના છેલ્લા શ્વાસ સુધી જાણતો હતો કે તેના ડેડી ‘બેસ્ટ ડેડ’ અને ‘ફની ડેડ’ છે, અને તેની મમ્મી તેનો સૌથી મોટો આશરો છે. તમે ક્યાંય કોઈ કમી નથી રાખી. ઈશ્વર તમારી સામે કોઈ આરોપ નથી મૂકતા; ઈશ્વર તો તમારા આંસુને પોતાના હાથમાં ઝીલે છે. તમારી જાતને કોઈ દોષ ન આપશો. તમે જે આપ્યું તે માત્ર અને માત્ર શુદ્ધ પ્રેમ હતો… અને પ્રેમ ક્યારેય નિષ્ફળ જતો નથી.

અને મારા વહાલા દીકરા રાયન…

તારો મોટો ભાઈ બેન તને પોતાના પ્રાણ કરતાં પણ વધુ વહાલ કરતો હતો. તમે બંને સાથે રમ્યા છો, સાથે હસ્યા છો, સાથે આખી દુનિયા ફરી છે. આજે કદાચ તને તારી બાજુમાં તેની ખાલી જગ્યા ખૂબ સાલતી હશે. પણ યાદ રાખજે, બેન તારી પાસેથી ક્યારેય છીનવાઈ ગયો નથી. તે સ્વર્ગમાંથી તારા પર નજર રાખી રહ્યો છે. તારે હવે તારા મમ્મી-પપ્પા માટે, અને તારા ભાઈ બેનના સપનાઓ માટે એક બહાદુર અને પ્રેમાળ દીકરો બનીને જીવવાનું છે. બેનનો પ્રકાશ તારા હૃદયમાં હંમેશાં બળતો રહેશે.

અને આજે જેઓ દૂર-દૂરથી આ પ્રાર્થનામાં સામેલ થયા છે—જે પરિવારો પોતાના જીવનમાં ભારે ક્રોસ ઊંચકીને ચાલી રહ્યા છે, જે બાળકો પીડા ભોગવી રહ્યા છે…

ઈશ્વર આજે તમને પણ આશ્વાસન આપી રહ્યા છે. ગીતશાસ્ત્રમાં આપણે ગાયું: “પ્રભુ પોતાના બધા જ માર્ગોમાં ન્યાયી છે અને પોતાના બધા જ કાર્યોમાં પવિત્ર છે. જેઓ તેમને ખરા હૃદયથી પોકારે છે, તે બધાની પ્રભુ નજીક છે.”

ઈશ્વર તમારા તૂટેલા હૃદયને ભૂલ્યા નથી. માતા મરિયમ, જેમણે પોતાના પુત્ર ઈસુને ક્રોસ પરથી ઉતારીને પોતાની ગોદમાં લીધા હતા, તે સ્વર્ગીય માતા આજે તમારી વેદનાને સમજે છે અને તમને પોતાના મમતાભર્યા પાલવમાં લપેટી લે છે.

તો પછી, આજે આ પવિત્ર સભામાંથી વિદાય લેતી વખતે, આપણે આપણા રોજિંદા જીવનમાં શું લઈને જવાનું છે?

આજે એક નાનું, સરળ પણ પવિત્ર કામ કરજો.

જ્યારે પણ તમે ઘરની બહાર નીકળો અને આકાશ તરફ જુઓ… જ્યારે પણ કોઈ પક્ષીને હવામાં મુક્તપણે ઉડતું જુઓ, અથવા કોઈ વિમાનને વાદળો ચીરીને જતું જુઓ… ત્યારે એક ક્ષણ માટે થોભી જજો.

એ આકાશ તરફ જોઈને મનમાં સ્મિત કરજો અને યાદ કરજો કે આપણો વહાલો બેન્જામિન આજે એ જ ખુલ્લા સ્વર્ગમાં પ્રભુ ઈસુના ખોળામાં સુરક્ષિત છે. તે આપણી રાહ જોઈ રહ્યો છે. તેની સ્મૃતિ આપણને હિંમત આપે કે આપણે પણ પ્રેમ અને નમ્રતાથી આપણું જીવન જીવતા રહીએ.

આકાશ ખુલ્લું છે. પ્રભુની નજર આપણા પર છે. અને આપણો પ્યારો બેન સદાને માટે પ્રભુના શાંતિધામમાં અમર છે.

પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્ત આપ સર્વના હૃદયને પોતાની અખંડ શાંતિ અને સાંત્વનથી ભરી દે.

આમીન.