Yn enw'r Tad, a'r Mab, a'r Ysbryd Glân. Amen.
Heddiw, rydym yn ymgynnull i wrando ar Air Duw ac i weddïo, gan agor ein calonnau i'w gariad. Croeso cynnes i chi gyd.
Arglwydd, trugarha wrthym. Crist, trugarha wrthym. Arglwydd, trugarha wrthym.
Bum wythnos yn ôl heddiw, gadawodd Benjamin Vo ni. Mae'r poen yn dal yn amrwd, ac mae'n naturiol inni gario tristwch. Ond mae Air Duw heddiw yn cynnig gobaith a phersbectif sy'n gallu ein cynnal. Mae'r Darlleniad Cyntaf o Jeremeia yn ein hatgoffa: 'Fe benodaf fugeiliaid i chwi ar ôl fy nghalon fy hun, a fydd yn eich bugeilio'n ddoeth ac yn ddeallus.' Mae Duw yn addo gofalu amdanom, i fod yn Fugail i ni, ac i roi arweinwyr sy'n ddoeth i ni. Mae'r addewid hwn o ofal dwyfol yn sail i'n hyder.
Yna, yn Efengyl Mathew, clywn Iesu'n adrodd dameg yr heuwr. Mae'r had yn disgyn ar wahanol fathau o dir: y llwybr, y tir creigiog, y dryslwyn, a'r pridd da. Mae'r had sy'n disgyn ar y pridd da yn cynhyrchu ffrwyth, 'cant neu drigain neu ddeg ar hugain gwaith.' Mae Iesu'n egluro bod yr had hwn yn cynrychioli'r un sy'n 'clywed y gair ac yn ei ddeall.'
Beth mae hyn yn ei ddweud wrthym am ein bywydau, ac am fywyd Benjamin? Roedd Benjamin yn fachgen â meddwl disglair, meddwl oedd yn caru deall. Roedd ganddo chwilfrydedd anhygoel, yn enwedig am dechnoleg ac awyrennau. Roedd ei awydd i ddeall, i amsugno gwybodaeth, yn rhyfeddol. Roedd y 'pridd da' yn ei galon yn barod i dderbyn ac i ddeall, nid yn unig wybodaeth y byd, ond hefyd y gwirionedd dyfnach am gariad Duw. Roedd ei wên ddiymdrech, ei lawenydd, a'i garedigrwydd i'w rieni yn ffrwythau o galon a oedd yn barod i dderbyn y gair.
Mae'r Efengyl yn ein herio i feddwl am ein calonnau ein hunain. Ydym ni'n dir da, yn barod i dderbyn gair Duw a gadael iddo dyfu? I Alan a Thao, i Ryan, ac i'ch teulu cyfan, rwy'n gwybod bod y dioddefaint yn fawr. Ond cofiwch fod y Duw sy'n addo bugeiliaid ar ôl ei galon ei hun yn dal i ofalu amdanoch. Roedd calon Benjamin yn bridd da, ac mae'r ffrwyth a gynhyrchodd – y cariad a'r llawenydd a rannodd – yn parhau.
I'r rhai sy'n galaru, i'r plant sy'n dioddef, ac i bob teulu sy'n cario croes, cofiwch fod Iesu'n ein gwahodd i ddeall ei Air, i ganiatáu iddo wreiddio yn ein calonnau. Mae'r Arglwydd yn ein gwarchod fel bugail yn gwarchod ei braidd, ac mae'n troi ein galar yn llawenydd. Gadewch inni fyw yn agos at Iesu, at y Tad, ac at ein Mam Fendigaid, Mair, gan ddod o hyd i gysur a gobaith yn eu cariad di-ben-draw. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Ar orchymyn y Gwaredwr ac wedi ein ffurfio gan ddysgeidiaeth ddwyfol, fe hyfwn ddweud:
Ein Tad, yr hwn wyt yn y nefoedd, sancteiddier dy Enw; deled dy deyrnas; gwneler dy ewyllys, ar y ddaear megis yn y nefoedd. Dyro i ni heddiw ein bara beunyddiol; a maddau i ni ein dyledion, megis y maddeuwn ninnau i’n dyledwyr; ac nac arwain ni i brofedigaeth, eithr gwared ni rhag drwg. Amen.
Bydded heddwch Duw, sy'n rhagori ar bob dealltwriaeth, yn gwarchod eich calonnau a'ch meddyliau yng Nghrist Iesu. Ewch mewn heddwch.
✝ Boed i Dduw Hollalluog eich bendithio: Y Tad, a’r Mab, a’r Ysbryd Glân. Amen.