ረቡዕ፣ በዓመቱ ሃያ ሁለተኛው ሳምንት

በክርስቶስ የተወደዳችሁ ወንድሞቼና እህቶቼ፣

ዛሬ በወንጌል ውስጥ ኢየሱስ ወደ ስምዖን ቤት ሲገባ እናያለን። የአማቱ በከባድ ትኩሳት ተይዛ ነበር። ሰዎች ስለ እርስዋ ለኢየሱስ ሲለምኑት፣ እርሱም በአጠገቧ ቆሞ ትኩሳቱን ገሠጸው፤ ትኩሳቱም ለቀቃት። ወዲያውኑም ተነስታ ታገለግላቸው ነበር። ይህ ትዕይንት ቀላል ይመስላል፣ ነገር ግን በውስጡ ትልቅ የእግዚአብሔር ኃይልና የፍቅር ሚስጥር አለ። ዛሬ ደግሞ በመጀመሪያው ንባብ ላይ ቅዱስ ጳውሎስ ስለ እግዚአብሔር አትክልት ይናገራል። «እኔ ተከልኩ፣ አጵሎስም አጠጣ፣ እግዚአብሔር ግን ያሳድግ ነበር።»

እግዚአብሔር ያሳድጋል። ይህ ቃል ዛሬ በልባችን ውስጥ እንደ ዘር ይውደቅ።

ውድ አላን፣ ታኦ፣ እና ሪያን… ቤንጃሚን ወደ ሰማያዊው አባቱ ቤት ከሄደ ስድሳ ቀናት አልፈዋል። ሁለት ወር። ለዓለም ጊዜው በፍጥነት ይሮጣል፣ ነገር ግን ለእናንተ እያንዳንዱ ቀን እንደ ዓመት ይረዝማል። ቤንጃሚን፣ ያ ብሩህ አእምሮ የነበረው፣ በሂሳብና በቴክኖሎጂ የረቀቀው፣ ያ የዋህና አፍቃሪ ልጅ… እርሱ አሁን በምድር ላይ የለም። ነገር ግን እርሱ በእግዚአብሔር አትክልት ውስጥ እንደተተከለ ውብ አበባ፣ አሁንም እያደገ፣ አሁንም ፍሬ እየሰጠ ነው።

ዛሬ ስለ ቤንጃሚን ስናስብ፣ ያንን የደስታና የጉጉት ምስል አስታውሱ። አውሮፕላኖችን ሲመለከት፣ በዓይኖቹ ውስጥ የነበረውን ያ ብልጭታ። እርሱ አውሮፕላኖችን ብቻ አልነበረም የሚወደው፤ ሕይወትን ይወድ ነበር። «ኮን ቺም አየር መንገድ» ብሎ የሰየመው ያ የልጅነት ሕልሙ፣ በውስጡ የነበረውን ሰማያዊ ጉጉት ያሳያል። ቤንጃሚን በምድር ላይ ሳለ፣ እንደ አንድ ተክል ነበር። እናንተ አፍቅራችሁ ተከላችሁት፣ በፍቅር አጠጣችሁት። እግዚአብሔር ደግሞ ያሳድገው ነበር። አሁን ግን እርሱ በሰማያዊው አትክልት ውስጥ፣ ያለ ምንም ሕመም፣ ያለ ምንም ትኩሳት፣ በዘላለማዊው የፍቅር ብርሃን ውስጥ እያደገ ነው።

አንዳንድ ጊዜ በጸጥታ ሰዓት፣ በልባችሁ ውስጥ የሚመላለሱ ጥያቄዎች ይኖራሉ። «ለምን?» የሚል መራራ ጥያቄ። እናንተ፣ እንደ ወላጆች፣ ልጃችሁን ለመጠበቅ ያልፈነቀላችሁት ድንጋይ የለም። እናንተ አላጠፋችሁም። ሕመም የሰው ልጅ ድክመት ነው፤ የእግዚአብሔር ቅጣት አይደለም። ዛሬ በወንጌል እንደተመለከትነው፣ ኢየሱስ ትኩሳቱን እንደገሠጸው ሁሉ፣ ዛሬም በልባችሁ ውስጥ ያለውን የጥፋተኝነት ስሜት ይገሥጸው። እናንተ ነጻ ናችሁ። ቤንጃሚን የእናንተ ፍቅር ፍሬ ነው።

ሪያን፣ ወንድሜ፣ አንተ የቤንጃሚን ቀጣይ ክፍል ነህ። ቤንጃሚን አንተን ይወድሃል፣ አሁንም ከሰማይ ሆኖ ይወድሃል። አንተ ስትስቅ፣ ስትጫወት፣ ስትማር፣ ቤንጃሚን በአንተ ውስጥ ይኖራል። አንተ ጠንክረህ መኖርህ፣ ለወንድምህ የምትሰጠው ትልቁ ስጦታ ነው።

ቤንጃሚን በሕይወቱ «መሞከር ብቻ ነው ዋናው ነገር» ብሎ ያምን ነበር። ይህንን የቤንን መንፈስ ተሸከሙ። በሕይወት መጓዝ ከባድ እንደሆነ እናውቃለን። ነገር ግን እግዚአብሔር አትክልተኛው ነው። እርሱ ተክሏል፣ እርሱ ያጠጣል፣ እርሱም ያሳድጋል። እናንተ ብቻችሁን አይደላችሁም። ቤንጃሚን አሁን በሰማያዊው አየር መንገድ ላይ በነጻነት እየበረረ ነው።

ዛሬ ከዚህ ስንወጣ፣ ቤንጃሚንን በልባችሁ ይዛችሁ ውጡ። እርሱ አሁን በእግዚአብሔር እቅፍ ውስጥ ነው። እርሱ ደህና ነው። እናንተም ደህና ትሆናላችሁ። ፍቅራችሁ አልጠፋም፤ ቤንጃሚን አልጠፋም። እርሱ በእግዚአብሔር አትክልት ውስጥ ለዘላለም ይኖራል።

ጌታ ሆይ፣ የቤንጃሚንን ነፍስ በአንተ ዘላለማዊ አትክልት ውስጥ አሳርፋት። አሜን።