የዕለቱ ረቡዕ በሃያ አንደኛው ሳምንት በሳምንቱ ቀናት

በክርስቶስ የተወደዳችሁ ወንድሞቼና እህቶቼ…

በዛሬው የመጀመሪያ ንባብ መጨረሻ ላይ፣ ቅዱስ ጳውሎስ አንድ በጣም የሚነካና ረቂቅ ነገር ሲያደርግ እንመለከታለን። ደብዳቤውን በቃላት ብቻ ሳይሆን፣ በአካላዊ ምልክት ሊያትመው ይፈልጋል። እንዲህም ይላል፦ «ይህ ሰላምታ በገዛ እጄ በጳውሎስ የተጻፈ ነው፤ በደብዳቤ ሁሉ ምልክቱ ይህ ነው፤ እኔ የምጽፈው እንዲህ ነው።»

በገዛ እጄ…

ይህንን ምስል በዓይነ ኅሊናችሁ ተመልከቱት። ጳውሎስ ብዕሩን አንስቶ፣ በብራናው ላይ በገዛ እጁ ሲጽፍ፣ የእጆቹን አሻራና ሙቀት በዚያ ደብዳቤ ላይ ይተዋል። ያ ፊርማ፣ ያ የራሱ የእጅ ጽሑፍ፣ ለተቀባዮቹ ትልቅ ትርጉም ነበረው። ይህ እንዲሁ ከሩቅ የተላከ ደረቅ መልእክት ሳይሆን፣ የሚወድዳቸውና የሚያስባቸው ሰው እጅ የነካው፣ በድካምና በጸሎት የተጻፈ እውነተኛ የፍቅር መግለጫ መሆኑን ያሳያል።

ዛሬ ይህንን «የእጅ» ምስል በልባችን እንያዘው። እጅ የሥራ፣ የፍቅር፣ የደግነትና የሕይወት ምልክት ነው። ጳውሎስ በዚሁ ንባብ ላይ «በድካምና በጥረት ሌሊትና ቀን እንሠራ ነበር» ይላል። በገዛ እጆቹ ይሠራ ነበር። መዝሙረኛው ደግሞ «የእጅህን ሥራ ትበላለህ፤ ምስጉን ነህ መልካምም ይሆንልሃል» እያለ የእጅን ሥራና በረከት ያወድሳል።

በሌላ በኩል ግን፣ በዛሬው ወንጌል ውስጥ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ሌላ ዓይነት እጆችንና ሌላ ዓይነት ሥራዎችን ይተቻል። የጻፎችንና የፈሪሳውያንን እጆች ይመለከታል። እነዚያ እጆች ውጫዊውን መቃብር በሚያምር ሁኔታ ይገነባሉ፣ ያስጌጣሉ፣ በኖራ ይነጣሉ። ነገር ግን በውስጣቸው ሕይወት የለም። እጆቻቸው የሚሠሩት ሥራ ሁሉ ለሰው ታይታና ለግብዝነት ነው። ውጭው ያማረ፣ ውስጡ ግን በሞተ ሰው አጥንትና በቆሻሻ የተሞላ መቃብር ይመስላሉ። እጆቻቸው ሰውን ለመርዳት፣ ሸክምን ለማቅለልና እውነተኛ ፍቅርን ለመግለጥ አልተዘረጉም።

እግዚአብሔር ግን የሚመለከተው የውጭውን ጌጥ ሳይሆን፣ የእጆቻችንን ንጽሕናና የልባችንን እውነተኝነት ነው።

ውድ ወንድሞቼና እህቶቼ…

ዛሬ ውዱ ልጃችን ቤንጃሚን ቮ (ቤን) ወደ ሰማያዊው አባቱ ቤት ከሄደ በትክክል ሁለት ወራት ሞሉት። ሰኔ 13 ቀን 2026… ያ ቀን ለእናንተ ለአላንና ለታኦ፣ ለታናሹ ወንድሙ ለሪያን፣ እንዲሁም ለመላው ቤተሰብ ሕይወት ፍጹም የተቀየረችበት ቀን ነው።

ሁለት ወር…

ለዓለም ይህ ጊዜ ስልሳ ቀናት ብቻ ሊሆን ይችላል። ነገር ግን ልጁን በሞት ላጣ ወላጅ፣ ወንድሙን ለናፈቀ ታናሽ ወንድም… እያንዳንዱ ቀን፣ እያንዳንዱ ሰዓት ምን ያህል ከባድና ረጅም እንደ ሆነ የሚረዳው እግዚአብሔር ብቻ ነው። ሐዘን መጀመሪያ አካባቢ ካለው ድንጋጤ አልፎ፣ አሁን ወደ ዕለታዊው ሕይወት እውነታ ሲገባ ይበልጥ ይመዝናል፤ ያማል። በቤቱ ውስጥ ያለው ጸጥታ፣ ያልተነኩት የኮምፒውተር ዕቃዎች፣ በጠረጴዛው ዙሪያ ያለው ባዶ ወንበር… እነዚህ ሁሉ የቤንጃሚንን አለመኖር በየቀኑ የሚናገሩ ድምፅ አልባ ምስክሮች ናቸው።

በእነዚህ ሁለት ወራት ውስጥ፣ ምናልባት በጸጥታ ሰዓት፣ በልባችሁ ውስጥ የሚመላለሱ ብዙ ጥያቄዎችና ከባድ ስሜቶች ሊኖሩ ይችላሉ። ከእነዚህም መካከል፣ ብዙ ወላጆች በዝምታ የሚሸከሙት ግን ማንም የማያውቅላቸው አንድ ከባድ ድንጋይ አለ። እርሱም «የጥፋተኝነት ስሜት» ወይም «ራስን መውቀስ» ነው።

«እኛ ያላየነው ነገር ይኖር ይሆን? ቀድመን ብናውቅ ኖሮ ምን እናደርግ ነበር? የሆነ ነገር ብናደርግ ኖሮ ልጃችን አይሞትም ነበር?» የሚሉ መራራ ጥያቄዎች በሌሊት ይመላለሱ ይሆናል።

ዛሬ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ያንን ከባድ የጥፋተኝነት ድንጋይ ከልባችሁ ላይ tenderly ሊያነሳው ይፈልጋል።

ኢየሱስ በአንድ ወቅት ስለ ዕውሩ ሰው በተጠየቀ ጊዜ፦ «እርሱ ወይም ወላጆቹ ኃጢአት አልሠሩም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ሥራ በእርሱ እንዲገለጥ ነው» እንዳለ ሁሉ… ዛሬም ለእናንተ የሚነግራችሁ ይህንን ነው። ሕመም ቅጣት አይደለም። እግዚአብሔር ሕመምንና መከራን አይልክም። የቤንጃሚን መታመም የእናንተ ጥፋት አይደለም። እናንተ ያጎደላችሁት ምንም ነገር የለም። እናንተ ለቤን ምርጥ፣ አፍቃሪና ታማኝ ወላጆች ነበራችሁ። እስከ መጨረሻው ሰዓት ድረስ እጆቻችሁ በፍቅርና በእንክብካቤ ይዘውት ነበር። እግዚአብሔር በፍጹም አይወቅሳችሁም፤ እናንተም ራሳችሁን አትውቀሱ። ያንን መራራ ስሜት አውልቃችሁ ጣሉት፤ እናንተ ነጻ ናችሁ፤ ፍቅራችሁ ብቻ ነው እውነተኛውና ዘላለማዊው ነገር።

እስቲ አሁን ወደ ዛሬው ንባብ ምስል እንመለስ። የቤንጃሚን ቮ እጆች ምን ዓይነት እጆች ነበሩ?

ቤንጃሚን ገና በ14 ዓመቱ፣ እጆቹ በኮምፒውተር ቁልፎች ላይ በፍጥነት እየተንቀሳቀሱ ኮድ (code) የሚጽፉ፣ የቴክኖሎጂና የ-AI ዓለምን የሚመረምሩ እጆች ነበሩ። የአባቱን ሥራ በመከተል፣ በ-AWS ደመና መሠረተ ልማት ላይ የሚሠሩ ብሩህ እጆች ነበሩ። እግዚአብሔር የሰጠውን አስደናቂ አእምሮ በታላቅ ትጋትና ጉጉት ይጠቀምበት ነበር።

ነገር ግን የቤን እጆች ከዚህ ሁሉ ዕውቀት በላይ፣ የፍቅርና የደስታ እጆች ነበሩ።

ዛሬ በዓይነ ኅሊናችን የምናየው አንድ የሚያምር ፎቶ አለ። ቤንጃሚን በአውሮፕላን መስኮት አጠገብ ተቀምጧል። ያ የብረት ማሰሪያ (braces) ያለበት ብሩህ ፈገግታው ፊቱን አብርቶታል። በጣም ዘና ብሎ፣ ለጉዞ ዝግጁ ሆኖ፣ በደስታ ወደ ካሜራው ይመለከታል። ያ ፎቶ የቤንን ታላቅ ፍላጎትና ሕልም ያሳያል። ቤን አውሮፕላኖችንና ወፎችን ይወድ ነበር። ከአባቱ ጋር በአውሮፕላን ማረፊያዎች ቆሞ አውሮፕላኖችን መመልከት (airport spotting) የእነርሱ ልዩ የፍቅር ጊዜ ነበር። የራሱን አየር መንገድ «con chim airlines» ብሎ ለመሰየም ሲያስብና ሲያልም፣ በዚያ ንጹሕና የዋህ ድምፁ ይስቅና ይደሰት ነበር።

ዛሬ ቤን በምድራዊ አውሮፕላን ሳይሆን፣ በመላእክት ክንፍ ላይ ሆኖ በሰማያዊው አየር መንገድ ላይ በነጻነት እየበረረ ነው። እርሱ ዛሬ በሰማያዊቷ ኢየሩሳሌም ውስጥ፣ ከቅዱስ ካርሎ አኩቲስና ከመላእክት ጋር ሆኖ በሰማያዊው ግብዣ ላይ ተቀምጧል።

ቤንጃሚን ዛሬም ቢሆን በገዛ እጁ የጻፈውና የተወው ትልቅ የፍቅር አሻራ አለ። ያ አሻራ በልባችሁ ውስጥ ተጽፏል። እርሱ በሕይወቱ ዘመን ሁሉ ለእናንተ የሰጠው ፍቅር፣ ያ ታዛዥነቱ፣ ያ የዋህነቱ… ልክ ቅዱስ ጳውሎስ «እኔ የምጽፈው እንዲህ ነው» እንዳለው ሁሉ፣ የቤንጃሚንም የሕይወት ጽሑፍ በፍቅር የተሞላ ነበር።

ውድ አላን እና ታኦ…

ሕይወት ከባድ እንደ ሆነች እናውቃለን። ነገር ግን ዛሬ ቅዱስ ጳውሎስ የጻፈውን ያንን የመጨረሻ በረከት ልባችሁ እንዲሰማው ፍቀዱ፦ «May the Lord of peace himself give you peace at all times and in every way. የሰላም ጌታ ራሱ በሁሉ መንገድ ዘወትር ሰላምን ይስጣችሁ።»

ይህ ሰላም ከሰው የሚገኝ አይደለም። ይህ ሰላም ሁኔታዎች ሲመቻቹ ብቻ የሚሰማን ጊዜያዊ ስሜት አይደለም። ይህ ሰላም በሐዘን ማዕበል ውስጥ፣ በባዶነትና በናፍቆት መካከል ልብን ደግፎ የሚይዝ መለኮታዊ ኃይል ነው። ጌታ እጆቹን ዘርግቶ ልባችሁን እንዲይዘው ፍቀዱለት።

ውድ ታናሹ ወንድሙ ሪያን…

ወንድምህ ቤንጃሚን ሁልጊዜ ካንተ ጋር ነው። አብራችሁ የተጫወታችሁት፣ የሳቃችሁት፣ ያሳለፋችሁት ጊዜ ሁሉ በልብህ ውስጥ ሕያው ነው። አንተ ዛሬ ጠንክረህ እንድትኖር፣ ወላጆችህን እንድታግዝ፣ በትምህርትህና በሕይወትህ እንድትበረታ ይፈልጋል። አንተ ስትጠነክርና ስትስቅ፣ ቤን ከሰማይ ሆኖ ይመለከትሃል፣ በአንተም ይኮራል።

በሩቅ ሆናችሁ ይህንን ጸሎት የምትከታተሉ፣ በሕመም ውስጥ ያላችሁ ሕፃናትና ከባድ የመስቀል ሸክም የተሸከማችሁ ቤተሰቦች ሁሉ…

እግዚአብሔር የእጆቻችሁን ድካም ያውቃል። ሐዘናችሁንና ስብራታችሁን ይመለከታል። እርሱ በሩቅ ሆኖ የሚመለከት አምላክ አይደለም፤ ነገር ግን በገዛ እጁ ሊደግፋችሁ፣ ሊያጽናናችሁና ሰላሙን ሊሰጣችሁ የሚመጣ የሰላም አባት ነው።

ዛሬ ከዚህ ቅዱስ ስፍራ ስንወጣ፣ አንድ ነገር በልባችን ይዘን እንውጣ፦

እጆቻችንን እንደ ፈሪሳውያን ለውጫዊ ማስመሰል ሳይሆን፣ እንደ ቅዱስ ጳውሎስና እንደ ውዱ ልጃችን ቤንጃሚን ቮ፣ ለእውነተኛ ፍቅርና ደግነት እንዘርጋቸው። በየቀኑ የምናደርጋቸውን ትናንሽ ነገሮች በፍቅርና በቅንነት እንሥራ። ወደ ሰማይ አውሮፕላን ሲበር ስታዩ፣ ቤንጃሚን በሰማያዊው አየር መንገድ ላይ በሰላም እየበረረ መሆኑን አስቡና ፈገግ በሉ። እርሱ በሰላም ደርሷል፤ እኛንም ከሰማይ ሆኖ በፈገግታ ይመለከተናል።

የሰላም ጌታ ራሱ በሁሉ መንገድ ዘወትር ሰላምን ይስጣችሁ። የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋ ከሁላችሁ ጋር ይሁን።

አሜን።