መታሰቢያ ቅዱስ ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ፒዩስ X

በክርስቶስ የተወደዳችሁ ወንድሞቼና እህቶቼ፣

ዛሬ የእግዚአብሔር ቃል ከሞት ወደ ሕይወት፣ ከመድረቅ ወደ ብልጽግና፣ ከብቸኝነት ወደ አንድነት የሚወስደንን ታላቅ ተስፋ ይነግረናል። የነቢዩ ሕዝቅኤል ራዕይ፣ የዳዊት መዝሙር፣ እንዲሁም የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ቃል፣ ሁሉንም የሚያገናኛቸው አንድ ማዕከላዊ ጭብጥ አላቸው፦ የሕይወት ትንሳኤ፣ የእግዚአብሔር የፈውስ ኃይል፣ እና በቸርነቱ የምናገኘው ዘላለማዊ ዕረፍት።

የነቢዩ ሕዝቅኤል ራዕይ የሚጀምረው በደረቀ አጥንት ሜዳ ላይ ነው። እግዚአብሔር ነቢዩን በእንቢልታው ላይ አቁሞ፣ «የሰው ልጅ ሆይ፥ እነዚህ አጥንቶች ሊኖሩ ይቻላቸዋልን?» ብሎ ይጠይቀዋል። የሰው ልጅ ምላሽ «ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፥ አንተ ብቻ ታውቃለህ» ይላል። ይህ መልስ የሰው ልጅ ገደብ እና የእግዚአብሔርን ሁሉን ቻይነት ያሳያል። እኛ፣ በራሳችን ጥበብና ኃይል፣ የደረቀውን፣ የሞተውን፣ ተስፋ የቆረጠውን ሕይወት መመለስ አንችልም። ነገር ግን እግዚአብሔር፣ «አጥንቶቻቸው የደረቁ፣ ተስፋችን የጠፋ፣ ተቆርጠን ቀርተናል» ብለው የሚናገሩትን የእስራኤልን ሕዝብ በሕይወት ሊመልሳቸው እንደሚችል ያሳያል።

«ትንፋሽ ወደ ውስጥ አስገቡባቸው፤ በሕይወትም ይኖራሉ» ይላል እግዚአብሔር። እናም ነቢዩ ትንቢት ተናገረ፤ አጥንቶች አጥንቶቻቸውን ተቀላቀሉ፣ የሥጋ ክፍል፣ የደም ሥር፣ ቆዳ መጣባቸው… ነገር ግን እስካሁን ሕይወት አልነበረም። የመጨረሻው እርምጃ ይቀራል፦ «መንፈስ ሆይ፥ ከአራቱ ነፋሳት ኑና፥ በነዚህ ላይ ተነፍቶ በሕይወት ይኖሩ ዘንድ»። እግዚአብሔር የሕይወት መንፈሱን ሲነፍስባቸው፣ እነርሱም ተነስተው ቆሙ፥ «ታላቅ ሠራዊት» ሆኑ። ይህ ራዕይ የእግዚአብሔር ኃይል፣ የትንሳኤ ተስፋ፣ እና የሕይወት መንፈሱ እንዴት የደረቀውን፣ የሞተውን ሁሉ ሊያድስ እንደሚችል ያሳየናል።

የዛሬው መዝሙረ ዳዊትም ይህንን የድኅነትና የምስጋና ጭብጥ ይቀጥላል። «የቤዛው ጌታ ተመስገን፤ ከጠላት እጅ የቤጃቸው» ይላል። በምድረ በዳ የጠፉ፣ «የጠፉበትን ከተማ መንገድ ያላገኙ»፣ «የተራቡና የጠሙ» ሰዎች ወደ እግዚአብሔር ሲጮኹ፣ እርሱም «ከመከራቸው አዳናቸው» ይላል። ይህ የዳዊት ቃል፣ የሕዝቅኤል ራዕይ፣ የሰው ልጅ በራሱ መንገድ ሲጠፋ፣ ተስፋ ሲቆርጥ፣ ነገር ግን እግዚአብሔር በቸርነቱ እና በምህረቱ ሲደርስለት የሚያሳይ ነው። «የረሃብተኛውንም ነፍስ አጠገበ፤ የተራበውንም ነፍስ በበጎ ነገር ሞላ» ይላል። ይህ የዘላለም ሕይወት፣ የእግዚአብሔር ፍቅርና ቸርነት ምልክት ነው።

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በወንጌል ውስጥ፣ የሕይወት ትእዛዛትን ሲሰጠን፣ ይህንን የቸርነትና የፍቅር ሕይወት እንዴት መኖር እንዳለብን ያስተምረናል። «ጌታ አምላክህን በፍጹም ልብህ፣ በፍጹም ነፍስህ፣ በፍጹም ኅሊናህ ውደድ። ይህች ታላቂቱና ፊተኛይቱ ትእዛዝ ናት። ሁለተኛይቱም ይህችን ትመስላለች፤ ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ። ሕጉና ነቢያት ሁሉ በዚህች በሁለቱ ትእዛዛት ላይ ተንጠልጥለውአል» ይላል። ይህ የፍቅር ትእዛዝ፣ የደረቀውን አጥንት የሚያኖረው፣ የጠፋውን የሚመራው፣ የተራበውን የሚያጠግበው የእግዚአብሔር ኃይል ነው።

ዛሬ፣ ውዱ ልጃችን ቤንጃሚን ቮ ወደ ሰማያዊ ቤቱ ከተጓዘ ዘጠኝ ሳምንታት አልፈዋል። ዘጠኝ ሳምንታት… ይህ ቁጥር በራሱ አጭር ይመስል ይሆናል። ነገር ግን ለቤተሰቡ፣ ለወዳጆቹ፣ ለሁላችንም… ባዶ የሆነውን ወንበር፣ የጠፋውን ድምፅ፣ ያንን የሚያሳዝን የናፍቆት ህመም የሚያውቁት በዚያ ውስጥ የሚያልፉት ብቻ ናቸው። ጠዋት ስትነቁ የሚሰማው ያ ድንገተኛ የልብ ህመም… ልጁን የሚፈልግ የእናት ልብ… ልጁን የሚያስብ የአባት ናፍቆት… አብሮ አደጉንና ጓደኛውን የሚፈልግ የታናሽ ወንድም ብቸኝነት… ይህ እውነተኛ ህመም ነው። የቤተክርስቲያን ጸሎት ይህንን ህመማችሁን አትሸሽገውም፤ በከንቱ ቃላትም አታቃልለውም። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ በወዳጁ በአልዓዛር መቃብር ፊት አንብቷልና።

ነገር ግን፣ በዚያ የሐዘን ጨለማ መካከል፣ ዛሬ የእግዚአብሔር ቃል እንደ ብርሃን ያበራል። ሕዝቅኤል ያየው የደረቀው የአጥንት ሜዳ፣ የዳዊት መዝሙር የሚያነሳው የጠፋው የሰው ልጅ፣ የኢየሱስ የፍቅር ትእዛዝ… ሁሉንም የሚያገናኛቸው አንድ ነገር አለ፦ የሕይወት ተስፋ፣ የእግዚአብሔር ቸርነት እና የዘላለም ዕረፍት።

ቤንጃሚን የት ነው ያለው? እርሱ በሕዝቅኤል ራዕይ ውስጥ ያየነው «ታላቅ ሠራዊት» አካል ነው። እርሱ፣ በሕይወቱ ዘመን ሁሉ፣ የኢየሱስን የፍቅር ትእዛዝ ተቀብሎ፣ በልቡ ውስጥ የሕይወት መንፈስ የነበረው ልጅ ነው። ጌታችን «ጌታ አምላክህን በፍጹም ልብህ፣ በፍጹም ነፍስህ፣ በፍጹም ኅሊናህ ውደድ» ብሎ ሲነግረን፣ ቤን ይህንን ትእዛዝ በተግባር የኖረ ልጅ ነበር።

ቤን… ያ የሚያበራው አእምሮው፣ ያ የማያልቅ የማወቅ ጉጉቱ… «AI፣ DevOps፣ Cloud Infrastructure»… የ14 ዓመት ልጅ ሆኖ አባቱ የሰራቸውን ተመሳሳይ የAWS አካባቢዎች መማሩ… የ8ኛ ክፍልን ሂሳብ በ4ኛ ክፍል መማሩ… ይህ ሁሉ የሕይወት መንፈስ፣ የፈጠራ ኃይል፣ የሕይወት ብልጭታ ነበር። ልክ ሕዝቅኤል ያየው አጥንት ተሰብስቦ፣ የሥጋ ክፍል መጥቶ፣ ቆዳ ተለብሶ፣ ነገር ግን እስካሁን ሕይወት የሌለበት ሁኔታ… ቤን በዓለም ላይ የነበረው ብሩህ አእምሮው፣ የፈጠራ ችሎታው፣ የቴክኖሎጂ ፍቅሩ… እነዚህ ሁሉ የሰውነቱ ክፍሎች ነበሩ። ነገር ግን የሕይወት መንፈስ፣ ያ የእግዚአብሔር ጸጋ፣ ያ የዘላለም ጥሪ… ያንን ሁሉ ወደ ሕያው ሠራዊት፣ ወደ ዘላለማዊ ሕይወት የሚመራው ነው።

ቤንጃሚን፣ ያንን የ«con chim airlines» ህልም የነበረው፣ ወፎችንና አውሮፕላኖችን ይወድ የነበረው፣ ፈገግታውና ሳቁ የሚያጓጓው ልጅ… እርሱ ዛሬ በሰማይ ላይ፣ በዚያ «ትልቅ ሠራዊት» ውስጥ፣ በዘላለማዊው ሰማይ ላይ፣ በነጻነት እየበረረ ነው። «የአየር መንገድ» የነበረው ህልሙ ዛሬ እውን ሆኗል፤ በሰማያዊው አባቱ እቅፍ ውስጥ፣ በዘላለማዊው ብርሃን ውስጥ፣ በነጻነት ይኖራል። «የአውሮፕላን ማረፊያ መመልከት» የቤተሰብ ሥርዓት የሆነው፣ የቦይንግ 737 አፍቃሪ የነበረው ቤን… ዛሬ በሰማያዊው አባቱ ዘንድ፣ በዘላለማዊው ከተማ ውስጥ፣ በነጻነት ይኖራል።

«የሰው ልጅ ሆይ፥ እነዚህ አጥንቶች ሊኖሩ ይቻላቸዋልን?» ብሎ እግዚአብሔር የጠየቀው ጥያቄ፣ «አባቴ ሆይ፣ ፈተና ሁሉ አለፍኩ። በራሴ መተንፈስ እችላለሁ… ለምን ይህ ሆነብኝ?» ብሎ በህልሙ የጠየቀው የቤን ጥያቄ… እነዚህ ሁሉ የሰው ልጅ ገደብ፣ የሕመም ስቃይ፣ እና የእግዚአብሔርን ኃይል የምንጠይቅበትን ሁኔታ ያሳያሉ። ነገር ግን የቤን የመጨረሻ ቃል፣ «አይጨነቁ፣ እናቴንና አባቴን እከባከባለሁ» የሚለው… ይህ የፍቅር ትእዛዝ፣ የዘላለም ሕይወት መንፈስ ነው።

ቤንጃሚን፣ ያንን «የአውሮፕላን ማረፊያ መመልከት» የቤተሰብ ሥርዓት ያደረገው፣ የቦይንግ 737 አፍቃሪ የነበረው ልጅ… እርሱ ዛሬ በሰማያዊው አባቱ ዘንድ፣ በዘላለማዊው ከተማ ውስጥ፣ በነጻነት ይኖራል። «የአየር መንገድ» የነበረው ህልሙ ዛሬ እውን ሆኗል፤ በሰማያዊው አባቱ እቅፍ ውስጥ፣ በዘላለማዊው ብርሃን ውስጥ፣ በነጻነት ይኖራል። «የአውሮፕላን ማረፊያ መመልከት» የቤተሰብ ሥርዓት የሆነው፣ የቦይንግ 737 አፍቃሪ የነበረው ቤን… ዛሬ በሰማያዊው አባቱ ዘንድ፣ በዘላለማዊው ከተማ ውስጥ፣ በነጻነት ይኖራል።

ውድ አላን እና ታኦ… በነዚህ ዘጠኝ ሳምንታት ውስጥ ልባችሁ ሲዝልና ጥያቄዎች ሲያጨናንቋችሁ… «የሰው ልጅ ሆይ፥ እነዚህ አጥንቶች ሊኖሩ ይቻላቸዋልን?» የሚለውን የሕዝቅኤልን ጥያቄ፣ «አባቴ ሆይ፣ ፈተና ሁሉ አለፍኩ። በራሴ መተንፈስ እችላለሁ… ለምን ይህ ሆነብኝ?» የሚለውን የቤን የህልም ጥያቄ… እነዚህ ሁሉ የሰው ልጅ ገደብ፣ የሕመም ስቃይ፣ እና የእግዚአብሔርን ኃይል የምንጠይቅበትን ሁኔታ ያሳያሉ። ነገር ግን የቤን የመጨረሻ ቃል፣ «አይጨነቁ፣ እናቴንና አባቴን እከባከባለሁ» የሚለው… ይህ የፍቅር ትእዛዝ፣ የዘላለም ሕይወት መንፈስ ነው።

ውድ አላን እና ታኦ… በነዚህ ዘጠኝ ሳምንታት ውስጥ ልባችሁ ሲያዝንና ጥያቄዎች ሲያጨናንቋችሁ… ወደ ሰማይ አንጋጡ። ልጃችሁ በእግዚአብሔር እቅፍ ውስጥ፣ በዚያ በተዘጋጀለት የክብር ማዕድ ላይ በሰላም ያርፋል። እናንተ ለቤን የሰጣችሁት ፍቅር፣ እንክብካቤና ጸሎት በሰማይ የተመዘገበ ውድ መሥዋዕት ነው። ቤንጃሚን ዛሬም የእናንተ ልጅ ነው፤ ፍቅሩ አልጠፋም፤ ጸሎቱና ጥበቃውም ከእናንተ አይለይም።

ውድ ታናሽ ወንድሙ ሪያን… የወንድምህ የቤንጃሚን ብሩህ ፈገግታ፣ ያ አብራችሁ ያሳለፋችሁት የጨዋታና የደስታ ጊዜ ሁልጊዜ በአንተ ልብ ውስጥ ይኖራል። እርሱ ከሰማይ ሆኖ በኩራት ይመለከትሃል፤ በመልካሙ መንገድ እንድትጓዝም በጸሎቱ ይደግፍሃል። ያ «I ❤️ PANDA» የተባለውን የቤን እና የሪያን ፎቶ አስቡ… ያ የደስታ፣ የፍቅር፣ የညီነት ጊዜ… ያ የቤን ፍቅር ዛሬም ከአንተ ጋር ነው።

በሩቅ ሆናችሁ ይህንን ጸሎት የምትከታተሉ፣ በሕመም አልጋ ላይ የምትገኙ ሕፃናት፣ እንዲሁም ከባድ የመስቀል ሸክም የተሸከማችሁ ቤተሰቦች ሁሉ…

እግዚአብሔር አምላክ ያዘጋጀላችሁ ሰማያዊ ተስፋ ታላቅ ነው። በዚህ ዓለም የሚገጥመን መከራ የጉዟችን ፍጻሜ አይደለም። እግዚአብሔር አዲስ ልብና አዲስ መንፈስ ይሰጠናል። እርሱ በደረቀው ምድረ በዳችን ላይ የሕይወት ውኃ ያፈልቃል። ልክ እንደ ሕዝቅኤል ራዕይ፣ ልክ እንደ ዳዊት መዝሙር፣ ልክ እንደ ኢየሱስ የፍቅር ትእዛዝ… የእግዚአብሔር ኃይል ከሞትም በላይ፣ ከስቃይም በላይ፣ ከሐዘንም በላይ ያሸንፋል።

ዛሬ ከዚህ ስንወጣ አንድ ነገር በልባችን እንያዝ፦

የእግዚአብሔርን የፍቅር ጥሪ በየቀኑ መስማት… ልባችንን በይቅርታ፣ በደግነትና በንጽሕና ማዘጋጀት… እናም ቤንጃሚን በዚያ በሰማያዊው የሠርግ ድግስ ላይ በደስታ እንዳለ በማመን ተስፋችንን ማደስ። እግዚአብሔር በቤን ሕይወት፣ በቤን ፍቅር፣ በቤን ተስፋ… ሁልጊዜ ከእኛ ጋር ነው።

እመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም ሁላችንንም በምልጃዋ ትጠብቀን፤ የልባችንንም ሐዘን በሰማያዊ ሰላም ታረጋጋው።

አሜን።