Donderdag van die Vyftiende Week in Gewone Tyd

Vandag se lesings nooi ons uit na 'n plek van rus, 'n plek van vrede te midde van ons laste. Jesaja praat van 'n pad wat die Here gelyk maak, 'n siel wat na God verlang in die nag. En dan, die pragtige woorde van Jesus: 'Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee.'

Rus. Dit klink so eenvoudig, so aanloklik, veral wanneer ons harte swaar is. Maar hoe vind ons dit wanneer die lewe se juk so swaar voel? Hoe vind ons dit wanneer ons 'n geliefde soos Benjamin moes groet, en die leemte so pynlik is?

Ben het 'n diep empatie vir ander gehad, 'n sagte hart wat kon voel en verstaan. Dit is daardie selfde sagtheid wat Jesus ons vandag aanbied. Hy vra ons nie om ons laste te ignoreer nie, of om voor te gee dit bestaan nie. Nee, Hy vra ons om dit na Hom toe te bring. Hy sê: 'Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart; en julle sal rus vind vir julle siele.'

Die Here kyk neer op die aarde, sê die Psalm. Hy sien ons. Hy sien die pyn van Ben se ouers, Alan en Thao, die verwarring en hartseer van sy broer, Ryan. Hy sien die verlange in die harte van sy tantes en ooms, en almal wat Benjamin Vo liefgehad het. En Hy sien elkeen van julle wat vandag saam met ons bid, hetsy hier of van ver af, veral ander kinders wat dalk ly, en elke familie wat 'n swaar kruis dra.

Benjamin se lewe, al was dit kort, was 'n getuienis van God se teenwoordigheid. Sy nuuskierigheid, sy glimlag, die vreugde wat hy met sy familie gedeel het – dit alles was 'n weerkaatsing van God se lig. En nou, al is sy lig hier op aarde verdwyn, brand dit helder by Christus. Hy rus in daardie ewige vrede wat Jesus belowe. Ons mag dalk pyn voel, ons mag dalk soos Jesaja uitroep in angs, maar die laaste woord is altyd God se liefde, sy belofte dat 'julle dooies sal lewe, hulle lyke sal opstaan.'

Daardie rus wat Jesus aanbied, is nie 'n afwesigheid van pyn nie, maar 'n teenwoordigheid van God se krag te midde van die pyn. Dit is die wete dat ons nie alleen is nie. Dit is die vertroue dat die Vader, deur Jesus, ons dra, en dat Maria, ons Moeder, ons vashou. Kom ons bring ons laste na Hom toe, ons swaarkry, ons vrae, ons trane. Hy is daar. Hy sal ons rus gee. Amen.