සාමාන්‍ය කාලයේ විසිදෙවන සතියේ අඟහරුවාදා

අද දින අපගේ හදවත් තුළට ගලා එන ශුද්ධ ලියවිල්ලේ වචනය, අඳුරු කාමරයකට හදිසියේම කඩා වදින උදෑසනක හිරු එළියක් වැනිය. පාවුළු තුමා කොරින්තිවරුන්ට ලියන විට, ඔහු කතා කරන්නේ මිනිස් ප්‍රඥාව ගැන නොවේ. ඔහු පවසන්නේ, 'මනුෂ්‍යයන්ගේ ප්‍රඥාවෙන් උගන්වන වචනවලින් නොව, ආත්මයාණන් වහන්සේ උගන්වන වචනවලින් අපි කතා කරමු' (1 කොරින්ති 2:13) යනුවෙනි. මේ වචන අපගේ හදවත්වලට ඇතුළු වීමට ඉඩ දෙමු. අද දින අප මෙහි රැස්ව සිටින්නේ, බෙන්ජමින් වෝ පුතා, අපේ ආදරණීය බෙන්, අපෙන් වෙන්වී මාස දෙකක් ගතවී ඇති මොහොතක, ගැඹුරු නිහඬතාවයකිනි.

ඔබේ නිවසේ, බෙන්ගේ කාමරයේ, ඔහු පරිගණකය ඉදිරිපිට වාඩි වී සිටි ඒ පුටුවේ අද ඇත්තේ කුමක්ද? සමහර විට ඔබ දකින්නේ ඔහු අතින් ලියැවුණු කේතයන් (codes) හෝ ඔහු සිහින මැවූ ඒ 'con chim airlines' ගුවන් සමාගම ගැන සටහන් විය හැකිය. බෙන් යනු තර්කයේ සහ ගණිතයේ දක්ෂයෙකු පමණක් නොව, ඔහු ජීවිතයේ ගැඹුරුම සත්‍යය තේරුම් ගත් දරුවෙකි. පාවුළු තුමා පවසන පරිදි, 'ස්වාමීන් වහන්සේගේ සිත කවුරුන් දනීද? නමුත් අපට ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනස ඇත' (1 කොරින්ති 2:16). බෙන්ගේ ජීවිතයේ තිබුණේ ඒ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මනසයි. ඔහු තම පියාගේ 40 වැනි උපන්දිනයේදී, ඔහුට අහිමි වේ යැයි බියෙන් හැඬූ ඒ මොහොත, ඔහු තුළ තිබූ ඒ ගැඹුරු ආදරයේ සාක්ෂියකි. එය තාර්කික බුද්ධියකට වඩා එහා ගිය, ආත්මික තියුණු බවකි.

අද ශුභාරංචියේදී, ජේසුස් වහන්සේ කපර්ණවුම් නුවරට වැඩම කර, සිනගෝගයේ උගන්වන විට, මිනිසුන් උන්වහන්සේගේ අධිකාරිය ගැන මවිතයට පත් වූහ. උන්වහන්සේගේ වචනයට තිබුණේ බලයකි. උන්වහන්සේ අශුද්ධාත්මයාණන්ව නෙරපා හැරියේය. නමුත් සිතන්න, ඒ මිනිසාගේ ශරීරය තුළ සිටි අශුද්ධාත්මයාණන් කෑගැසුවේ, 'ඔබ අපට කුමක් කරන්නද? නාසරෙත්හි ජේසුනි, අප විනාශ කරන්නට ඔබ ආවෙහිද?' (ලූක් 4:34) කියායි. මේ කෑගැසීම තුළ තිබෙන්නේ බිය සහ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමයි. නමුත් ජේසුස් වහන්සේ කෙතරම් සන්සුන්ව, කෙතරම් බලයකින්, 'නිශ්ශබ්ද වන්න! මොහුගෙන් පිටව යන්න!' (ලූක් 4:35) යැයි වදාළ සේක්ද?

අද දින, මේ ලෝකයේ වේදනාව දෙස බලන විට, සමහර විට අපටත් සිතෙන්නේ, 'ඇයි මේ දේවල් සිදුවන්නේ?' කියායි. ඇලන් සහ තාඕ, ඔබගේ හදවතේ ඇති ඒ බර, ඒ ප්‍රශ්න මම දනිමි. ඔබ සිතනවා ඇති, 'අපට මීට වඩා යමක් කරන්න තිබුණාද?' කියා. මම ඔබට අද දින ඉතාමත් මෘදු ලෙස පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. ඔබ බෙන්ට ලබා දුන්නේ මේ ලෝකයේ දරුවෙකුට ලැබිය හැකි හොඳම දෙමාපිය සෙනෙහසයි. අසනීපයක් හෝ මරණයක් යනු කිසිවිටෙකත් දඬුවමක් නොවේ; එය ඔබ කළ වරදක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. දෙවියන් වහන්සේ අන්ධව උපන් මිනිසෙකු ගැන පැවසූ පරිදි, 'මොහුගේ හෝ මොහුගේ දෙමාපියන්ගේ පව් නිසා මෙය සිදු නොවීය' (යොහන් 9:3). ඔබ අහිංසකයි. බෙන්ගේ ඒ සුන්දර සිනහව ඔබට ලැබුණේ දෙවියන් වහන්සේගේ තෑග්ගක් ලෙසය. එම සිනහව තවමත් ඔබ සමඟ පවතී.

බෙන්ගේ ජීවිතය දෙස බලන්න. ඔහු වසර පහළොවක කෙටි කාලයක් තුළ, බොහෝ දෙනෙකුට වසර සියයකින්වත් කළ නොහැකි තරම් ආදරයක් ඉතිරි කළේය. තම මාමා වන විලියම් අසනීප වූ විට, ඔහු තම මුළු ඉතිරි කිරීමම (piggy bank) මාමා වෙනුවෙන් දීමට ඉදිරිපත් වූ ඒ මොහොත ගැන සිතන්න. ඔහු ඒ කැටය කැඩුවේ නැත, මුදල් ගත්තේ නැත, නමුත් ඒ 'ඉදිරිපත් වීම' තුළ තිබූ ආදරය කොතරම් විශාලද? එය ලෝකයේ ඇසට මෝඩකමක් ලෙස පෙනෙන්නට පුළුවන. නමුත් දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට එය තම හදවතේ තිබූ පිරිසිදුම රත්තරන්ය. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, අද වියට්නාමයේ කැ මාඕ ප්‍රදේශයේ ඉදිවූ ඒ ජල ළිඳෙන් ගලා යන සෑම දිය බිඳකම ජීවමානව පවතී. එය ඔහුගේ ආදරය තවමත් මේ ලෝකය තුළ ගලා යන ආකාරය පෙන්වන සලකුණකි.

රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔහු හැමවිටම විශ්වාස කළේ 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්' (trying is all that matters) කියන දේයි. ඔයා ජීවිතයේ ඉදිරියට යන විට, අලුත් දේවල් ඉගෙන ගන්නා විට, බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න. ඔහු ඔයාගේ හොඳම යාළුවා විදිහට හැමදාමත් ඔයා එක්ක ඉන්නවා. බෙන් දැන් ස්වර්ගයේ ඉඳන් ඔයා දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. ඔහු දැන් 'con chim airlines' වලටත් වඩා ඉහළින්, දෙවියන් වහන්සේගේ සදාකාලික ආලෝකය තුළ පියාසර කරමින් සිටිනවා.

අද දින අප මෙතැනින් නික්ම යන විට, අප සමඟ රැගෙන යාමට එක් කුඩා දෙයක් තිබේ. ඒ තමයි, අපේ ජීවිතය තුළත් බෙන් මෙන් අන් අයට උපකාර කිරීමට තම හදවත විශාල කර ගැනීම. අද දින ඔබ මුණගැසෙන කෙනෙකුට, බෙන් මෙන්, අවංක සිනහවක් පිරිනමන්න. කිසිදු පෙනුමකට නොව, හදවතින්ම එන කරුණාවන්ත ක්‍රියාවක් කරන්න. බෙන්ගේ ජීවිතය අපට ඉගැන්වූයේ මෙයයි: ජීවිතය කෙටි විය හැකියි, නමුත් ආදරය සදාකාලිකයි.

බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබ දැන් සියලු 'ටෙස්ට්' වලින් සමත් වී, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ තුරුලේ සැතපී සිටිනවා. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව සහ සාමය ඔබ සැම සමඟ පවතීවා. ආමෙන්.