د پلار، زوی او روح القدس په نوم. د خدای پاک فضل، مینه او سوله دې ستاسو ټولو سره وي. نن موږ راټول شوي یو ترڅو د کلام په رڼا کې د خپل ایمان ډېوې روښانه کړو او د خپل ګران بنجامین مینه یاد کړو.
ای مالِکه، زموږ په زړونو کې د ناامیدۍ تیاره وبخښه او په موږ رحم وکړه. ای مسیحه، زموږ د زړه د دردونو په منځ کې خپل د امید نور راولېږه او په موږ رحم وکړه. ای مالِکه، موږ ته د تلپاتې مینې او ویښ پاتې کېدو فضل راکړه او په موږ رحم وکړه.
خویندو او وروڼو،
راځئ چې نن د یوې ساده او خاموشې شېبې په لیدلو سره پیل وکړو. په یوه تیاره خونه کې، د مېز په سر یو کوچنی څراغ یا ډېوه بلېږي. د دې ډېوې د رڼا په دایره کې، یو پلار ناست دی او خپل زوی ته کیسې کوي. او هلک، چې سترګې یې له کنجکاوی او مینې څخه ځلېږي، په خورا دقت سره د خپل پلار غږ ته غوږ نیسي. هغه د نړۍ تر ټولو پیچلي کمپیوټري کوډونه پېژني، هغه د الوتکو د الوتنې په رازونو پوهېږي، مګر په دې شېبه کې، د هغه لپاره تر ټولو ارزښتمن شی د هغه د پلار د غږ اهنګ او هغه کیسې دي چې د هغوی زړونه سره تړي. دا د بنجامین وو (Benjamin Vo) د ژوند یو ډیر خوږ او ریښتینی تصویر دی. بن د خپل پلار، الان، د کیسو اورېدل بې کچې خوښول. دا د پلار او زوی ترمنځ د مینې داسې یوه خاموشه اړیکه وه چې د زړه ډېوه یې په دوامداره توګه روښانه ساتله.
دا د ډېوې او د هغې د تېلو تصویر دی چې زه غواړم نن زموږ د زړونو په وړاندې یې کیږدم. دا هغه یو انځور دی چې زموږ د نن ورځې ټول لوستونه، د مقدس اګسټین ژوند او زموږ د ګران بن روحاني میراث سره تړي. د تېلو دا بوتل، چې په ننني انجیل کې یې عیسی یادونه کوي، څه شی دی؟ دا تېل یوازې یو مادي شی نه دی؛ دا د مینې، ایمان، او د زړه د چمتووالي هغه پټه زېرمه ده چې په خاموشۍ او د ورځني ژوند په کوچنیو شېبو کې راټولېږي. دا هغه تېل دي چې سړی یې په وروستۍ شېبه کې نشي اخیستلی او نه یې له بل چا څخه په پور لېږدولی شي. دا باید ستاسو په خپل ظرف کې وي.
کله چې موږ د نن ورځې لومړۍ لوستنې ته ګورو، مقدس پولوس کورنتیانو ته لیکي چې د صلیب پیغام د هغو خلکو لپاره چې د هلاکېدو په لور روان دي، یو ناپوهي او حماقت ښکاري، مګر زموږ لپاره چې د ژغورنې په لور روان یو، دا د خدای ځواک او حکمت دی. پولوس وایي: «چېرته دی د دې زمانې فیلسوف؟ چېرته دی د شریعت عالم؟ ایا خدای د دې نړۍ حکمت په ناپوهۍ بدل نه کړ؟» دا یو ډیر ژور حقیقت دی. نړۍ اکثرا داسې شیانو ته حکمت وایي چې یوازې په سطحه وي—قدرت، شتمني، او بهرنۍ بریاوې. مګر د خدای حکمت په مینه، عاجزۍ او فداکارۍ کې پټ دی. دا هغه حکمت دی چې د صلیب په بې وسۍ کې ځلیږي.
نن موږ د مقدس اګسټین یادګار لمانځو. اګسټین د خپل وخت یو له تر ټولو هوښیار او تکړه فیلسوفانو څخه و. هغه د انسان د عقل او ژبې په لوړه کچه پوهېده. مګر د ډیرو کلونو لپاره، د هغه د زړه ډېوې تېل نه درلودل. هغه په بهرني حکمت پسې منډې وهلې، مګر زړه یې ناارامه و. تر هغه چې هغه په پای کې د خدای د مینې په وړاندې تسلیم شو او هغه مشهوره جمله یې ولیکله: «ای خدایه، ته موږ د خپل ځان لپاره پیدا کړي یو، او زموږ زړونه ناارامه دي تر هغه چې ستا په غېږ کې ارامتیا ومومي.» اګسټین پوه شو چې ریښتینی حکمت د انسان په فلسفه کې نه، بلکې د خدای په مینه کې د زړه په تسلیمولو کې دی. هغه وموندله چې د زړه ډېوه یوازې د الهي فضل په تېلو روښانه کېدلی شي.
زموږ ګران بنجامین هم د یو خورا روښانه او استثنايي ذهن خاوند و. هغه په څلورم ټولګي کې د اتم ټولګي ریاضی حل کاوه. په څوارلس کلنۍ کې هغه د AI او DevOps په څیر پیچلو سیسټمونو کې کار کاوه. د هغه ذهن د یو بالغ ساینس پوه په څیر منظم او تحلیلګر و. مګر د بن تر ټولو لویه ښکلا د هغه په عقل کې نه وه؛ د هغه ریښتینی حکمت د هغه په زړه کې و. هغه د خدای د هغه حکمت خاوند و چې پولوس یې یادونه کوي—یو داسې حکمت چې د نړۍ په وړاندې ساده ښکاري مګر د خدای په وړاندې خورا قیمتي دی.
زه غواړم د یوې داسې پېښې یادونه وکړم چې د بن د زړه د تېلو د پاکوالي نښه ده. کله چې هغه یوازې پنځلس کلن و، کله چې هغه واورېدل چې د هغه تره ویلیم د دوه ځله مغزي سکتې (strokes) له امله رنځ وړي، بنجامین په خپله خوښه او پرته له دې چې چا ورته ویلي وي، خپل پلار او مور ته لاړ. هغه ورته وویل چې هغه چمتو دی خپله ټوله غلاکه (piggy bank) ورکړي ترڅو د خپل تره په درملنه کې مرسته وکړي. هغه خپله غلاکه ماته نه کړه، ځکه چې د هغې اړتیا نه وه او تره یې بیمه درلوده، مګر د دغه پنځلس کلن هلک د زړه دا وړاندیز، دا بې ریا او بې غرضه مینه، د هغه د زړه د ډېوې د تېلو تر ټولو روښانه څاڅکی و. د یوې داسې نړۍ لپاره چې تل د خپل ځان په ګټه فکر کوي، د یو ماشوم لخوا د خپلې ټولې شتمنۍ د ورکولو دا وړاندیز شاید «ناپوهي» ښکاري، مګر د خدای په وړاندې، دا تر ټولو لوړ حکمت او تر ټولو پاکه مینه وه. دا د بن د زړه د تېلو زېرمه وه.
مګر راځئ چې د دې ښکلو یادونو تر څنګ، د حقیقت په دښته کې هم قدم ووهو. راځئ چې د زړه ریښتینی درد په ښکاره ډول بیان کړو، مخکې له دې چې د اسماني تسلۍ په لټه کې شو. نن پوره دوه میاشتې کیږي چې زموږ خوږ بنجامین، زموږ پیژندل شوی بن، د جون په دیارلسمه نیټه له موږ څخه جلا شو. دا شپیته ورځې د الان، تاو او ریان لپاره داسې وې لکه یو دروند او تور غر چې د هغوی په سینه پروت وي. کله چې د کور په خاموشۍ کې د بن د خالي خونې دروازه ګورئ، کله چې د ډوډۍ په میز باندې د هغه خالي څوکۍ ته ګورئ، کله چې د هغه د خوښې شیان لمس کوئ... درد داسې راځي لکه یو ناڅاپي طوفان. دا هغه حقیقت دی چې موږ یې نشو پټولی. په انجیل کې د هغو لسو پېغلو کیسه ده چې په نیمه شپه کې د زوم د راتګ انتظار کوي. نیمه شپه د یوازيتوب او د سختې تیارې وخت دی. الان، تاو... شاید ستاسو په ژوند کې دا دوه میاشتې داسې وې لکه یوه اوږده نیمه شپه چې هیڅ سهار نه لري. داسې شپه چې د زړه ډېوې پکې لړزېږي او د ناامیدۍ بادونه غواړي هغه مړې کړي.
دا درد، دا د زړه ماتیدل، او دا د بې وسۍ احساس په بشپړ ډول ریښتینی دی. موږ دلته د دې لپاره نه یو چې دا درد کم ارزښته وښیو. عیسی پخپله د مریم او مرتا سره د لازاروس په مړینه وژړل. هغه ستاسو د اوښکو په ژورتیا پوهیږي. او زه غواړم نن ستاسو د زړونو څخه یو بل دروند بار هم پورته کړم—هغه بار چې میندې او پلرونه یې اکثرا په خاموشۍ کې په خپلو اوږو وړي. کله چې یو داسې ځوان او ښکلی ژوند دومره ژر پای ته رسیږي، نو د ملامتۍ او شک غږونه په زړه کې راپورته کیږي: «ایا ما باید ډیر پام کړی وای؟ ایا ما کومه نښه هیره کړې وه؟ ایا که ما بل څه کړي وای، زما زوی به نن دلته و؟»
واورئ، زما د زړه له کومې دا خبره واورئ: لکه څنګه چې عیسی وویل کله چې د هغه سړي په اړه ترې وپوښتل شول چې په مورزېدلي ډول ړوند و: «نه دې سري ګناه کړې او نه د هغه مور او پلار.» ناروغي ستاسو په کنټرول کې نه وه. دا د چا ګناه نه وه. هیڅ داسې کار نشته چې تاسو یې په کولو کې پاتې راغلي یاست. تاسو بنجامین ته تر ټولو غوره، تر ټولو پاکه او تر ټولو ژوره مینه ورکړه. تاسو د هغه د زړه ظرف د مینې او ایمان له تېلو څخه ډک کړ. د هغه په زړه کې ستاسو لپاره یوازې مننه او مینه وه. د هغه روح د ملامتۍ څخه پاک دی، او تاسو هم باید خپل ځانونه ملامت نه کړئ. د خدای مینه ستاسو په وړاندې ده، هغه ستاسو اوښکې ویني او ستاسو زړونه بښي او ازادوي.
او اوس، د انجیل لوی بدلون او رڼا ته راځئ. په انجیل کې ویل شوي: «په نیمه شپه کې غږ وشو: وګورئ، زوم راغی! د هغه د لیدو لپاره بهر ووځئ!» هغه پېغلې چې د خپلو ډېوو سره یې تېل لرل، پورته شوې او د زوم سره د واده جشن ته ننوتلې. دا د مرګ د ماتې او د ابدي ژوند د پیل شېبه ده. بنجامین د هغو هوښیارو پېغلو په څیر و چې خپل ظرف یې له تېلو ډک کړی و. د هغه د ژوند ډېوه مړه نه شوه؛ هغه یوازې د دې نړۍ له لنډمهاله رڼا څخه د ابدي زوم، عیسی مسیح، د حضور ابدي جشن ته لاړ. کله چې د هغه لپاره نیمه شپه راغله، د هغه د مینې، عاجزۍ او فداکارۍ تېل چمتو وو. هغه د خدای په غېږ کې ارامتیا وموندله، لکه څنګه چې مقدس اګسټین لیکلي وو.
بنجامین اوس د سینټ کارلو اکوټیس سره یوځای د اسمان په هغه لوی میلمستیا کې ناست دی چې موږ ورته «د اسمان میلمستیا» وایو. هغه چې د الوتکو الوتنه یې خوښوله، اوس پخپله د فرښتو په وزرونو کې د بادلونو څخه پورته الوتنه کوي. د هغه روح اوس په هغه ابدي سوله کې دی چې د انسان له فهم څخه بهر ده. هغه څاه چې په ویتنام کې د هغه په نوم کیندل شوې ده—د «Giếng Gioan Baotixita» د مینې څاه—د هغه د روح د تلپاتې اوبو نښه ده چې لا هم په ځمکه کې د تږو خلکو تنده ماتوي. د هغه د مینې تېل لا هم په نړۍ کې رڼا خپروي.
ریانه، زما ګرانه وروره، نن زه تاته خبرې کوم. ستا ورور، ستا د لوبو ملګری، او ستا تر ټولو نږدې همراز اوس د خدای په حضور کې دی. هغه غواړي چې ته قوي واوسې. هغه غواړي چې ته د خپل پلار او مور لپاره د امید او خوښۍ رڼا واوسې. کله چې ته اسمان ته ګورې او یوه الوتکه وینې، په یاد لره چې بن ستا سره دی. د هغه مینه ستاسو په زړه کې پاتې ده، او هغه به د تل لپاره ستا ساتنه کوي. ته باید د هغه لپاره، د هغه د خوبونو لپاره، او د خپلې کورنۍ د راتلونکي لپاره په زړورتیا سره مخکې لاړ شې.
الان او تاو، کله چې تاسو نن له دې دروازې څخه بهر ځئ، زه غواړم تاسو یو کوچنی شی له ځان سره یوسئ. نن، کله چې کور ته لاړشئ، د خپل زړه ډېوې ته وګورئ. اجازه مه ورکوئ چې د غم طوفان ستاسو د ایمان رڼا مړه کړي. د بنجامین په څیر، د خپل زړه ظرف د مینې په تېلو ډک وساتئ. نن یو کوچنی کار د بل چا سره د مهربانۍ په نیت وکړئ، پرته له دې چې څوک پرې خبر شي—لکه څنګه چې بن په خاموشۍ سره د خپل تره د مرستې لپاره د خپلې غلاکې د ورکولو وړاندیز کړی و. دا د بنجامین لاره وه: د ورکولو لاره، د هڅه کولو لاره، او د اسماني پلار په لور د کتلو لاره.
راځئ چې د مریمې بې ګناه زړه ته پناه یوسو، هغه مور چې د خپل زوی په مرګ یې ژړلي وو او د میندوارو زړونو په درد ښه پوهیږي. مریمې دې زموږ د الان، تاو او ریان لاسونه ونیسي او هغوی ته دې د خپل زوی د سولې برکت ورکړي.
بنجامین وو، زموږ ګران او خوږ فرښته، ته اوس د ابدي سولې په غېږ کې یې. ستا یاد به تل زموږ په زړونو کې د یوې پاکې او بهیدونکې اوبو د څاه په څیر ژوندی وي. په ارامۍ سره خوب وکړه، تر هغه چې موږ بیا په هغه ځای کې سره ووینو چیرې چې هیڅ اوښکې او هیڅ جلاوالی نشته.
آمین.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
د ژغورونکي په امر او د الهي تعلیم له مخې روزل شوي، موږ جرئت کوو چې ووایو:
ای زموږ پلاره چې په آسمان کې يې، ستا نوم دې مقدس وي؛ ستا پاچاهي دې راشي؛ ستا اراده لکه څنګه چې په آسمان کې ترسره کېږي، په ځمکه دې هم ترسره شي. زموږ ورځنۍ ډوډۍ نن ورځ راکړه، او زموږ ګناهونه راوبخښه، لکه څنګه چې موږ هغه کسان بخښو چې زموږ په وړاندې ګناه کوي؛ او موږ آزمېښت ته مه بیایه، بلکې له شر څخه مو وژغوره. آمین.
د خدای پاک مینه، د عیسی مسیح فضل او د روح القدس ملګرتیا دې ستاسو ټولو سره وي. لاړشئ د سولې او د بنجامین د مینې په رڼا کې ژوند وکړئ. آمین.
✝ قادر مطلق خدای دې تاسو ته برکت درکړي: پلار، او زوی، او روح القدس. آمین.