Donderdag van de negentiende week door het jaar — Daily Word

Openingsgebed

In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Genade en vrede zij u van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus.

Schuldbelijdenis

Heer, die ons oproept tot barmhartigheid van harte: ontferm U over ons. Christus, die onze zware lasten draagt in het duister: ontferm U over ons. Heer, die ons leidt naar uw eeuwig licht: ontferm U over ons.

♪ “Kyrie: Ontferm U (Version A)” — A song for Ben

Liturgie van het Woord

Eerste lezing · Ezekiel 12:1-12

Het woord van de Heer werd tot mij gericht: "Mensenkind, gij woont midden in een weerspannig geslacht; zij hebben ogen om te zien maar zien niet, zij hebben oren om te horen maar horen niet, want zij zijn een weerspannig geslacht. Gij nu, mensenkind, pak overdag voor hun ogen uw bagage als voor een ballingschap. En verhuis voor hun ogen van uw woonplaats naar een andere plaats; misschien zullen zij zien dat zij een weerspannig geslacht zijn. Breng overdag voor hun ogen uw bagage naar buiten als bagage voor een ballingschap, en trek zelf 's avonds voor hun ogen uit, zoals men uitgaat in ballingschap. Graaf voor hun ogen een gat door de muur en ga daardoor naar buiten. Neem voor hun ogen de last op de schouders en trek uit in de duisternis; bedek uw gelaat, zodat gij het land niet ziet, want Ik heb u tot een teken gemaakt voor het huis van Israël." Ik deed zoals mij bevolen was. Overdag bracht ik mijn bagage naar buiten als bagage voor een ballingschap, en 's avonds groef ik met mijn hand een gat door de muur. In de duisternis trok ik uit, terwijl ik de last op mijn schouders nam voor hun ogen. In de morgen werd het woord van de Heer tot mij gericht: "Mensenkind, heeft het huis van Israël, dat weerspannige geslacht, u niet gevraagd wat gij daar deedt? Zeg hun: Zo spreekt de Heer GOD: Deze godspraak geldt voor Jeruzalem en het gehele huis van Israël dat zich daarbinnen bevindt. Zeg: Ik ben een teken voor u; zoals ik gedaan heb, zo zal het met hen gebeuren; als gevangenen zullen zij in ballingschap gaan. En de vorst die in hun midden is, zal zijn last op de schouders nemen en in de duisternis uittrekken; men zal een gat in de muur graven om hem daardoor naar buiten te laten; hij zal zijn gelaat bedekken, zodat hij met geen oog het land zal zien."

Antwoordpsalm · Psalm 78:56-57, 58-59, 61-62

♪ “Psalm 78 (Version B - Liturgical)” — A psalm for Ben

Evangelie · Matthew 18:21–19:1

In die tijd kwam Petrus naar Jezus toe en vroeg: "Heer, als mijn broeder tegen mij zondigt, hoe vaak moet ik hem dan vergeven? Tot zevenmaal toe?" Jezus antwoordde: "Ik zeg u: niet tot zevenmaal toe, maar tot zeventienzevenmaal toe. Daarom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koning die rekenschap wilde vragen van zijn knechten. Toen hij begon af te rekenen, bracht men iemand bij hem die hem tienduizend talenten schuldig was. Daar hij geen geld had om te betalen, beval de heer hem te verkopen, met zijn vrouw en kinderen en alles wat hij bezat, om zo de schuld te voldoen. De knecht wierp zich neer, betuigde hem zijn eerbied en zei: 'Heb geduld met mij, en ik zal u alles betalen.' Bewogen met medelijden liet de heer van die knecht hem gaan en schold hem de schuld kwijt. Toen die knecht naar buiten ging, trof hij een van zijn medeknechten die hem honderd denariën schuldig was. Hij greep hem bij de keel en zei: 'Betaal wat ge schuldig bent!' Zijn medeknecht viel neer en smeekte hem: 'Heb geduld met mij, en ik zal u betalen.' Maar hij wilde niet; hij liet hem in de gevangenis werpen totdat hij zijn schuld zou hebben betaald. Toen zijn medeknechten zagen wat er gebeurd was, waren zij diep bedroefd; zij gingen naar hun heer en vertelden hem alles wat er voorgevallen was. Toen liet zijn heer hem roepen en zei tot hem: 'Slechte knecht, heel die schuld heb ik u kwijtgescholden omdat gij mij erom gesmeekt hebt. Had ook gij geen medelijden moeten hebben met uw medeknecht, zoals ik medelijden heb gehad met u?' En in toorn droeg zijn heer hem over aan de beulsknechten totdat hij zijn gehele schuld voldaan zou hebben. Zo zal ook mijn hemelse Vader met u doen, als niet ieder van u zijn broeder van harte vergeeft." Toen Jezus deze woorden voleindigd had, verliet Hij Galilea en kwam in het gebied van Judea aan de overzijde van de Jordaan.

Vergeet de daden van de Heer niet!

Overweging

In het Evangelie van vandaag stelt Petrus een heel menselijke vraag aan Jezus: “Heer, hoe vaak moet ik vergeven?” En Jezus antwoordt niet met een koud rekenmodel, maar met een verhaal over een koning die “bewogen met medelijden” een onmeetbare schuld kwijtscheldt.

Tegelijk horen we de profeet Ezechiël, die in de stilte van de nacht een gat graaft door de muur. Hij neemt een zware last op zijn schouders en trekt uit in de duisternis…

Soms dragen ook wij in het leven een zware last door de nacht. Een last van verdriet, van vragen, of soms zelfs een stil en beklemmend schuldgevoel… Had ik meer moeten zien? Had ik anders moeten handelen?

Maar luister goed naar het Woord van God. Jezus laat ons zien dat de Vader pure barmhartigheid is. Ziekte en verlies zijn nooit een straf van God, en nooit de schuld van wie met zoveel liefde heeft gezorgd… Zoals Jezus over de blinde man zei: noch hij, noch zijn ouders hebben gezondigd. Leg die zware steen van zelfbeschuldiging gerust neer. U bent vrij om te rouwen zonder schuld.

Als we kijken naar het leven van Benjamin Vo, zien we een jongen met een buitengewoon scherpe geest. Ben hield van logica, van wiskunde, van het bouwen van zijn eigen programma's op de computer. Maar achter die analytische geest leefde een heel eenvoudig en eerlijk hart.

Wanneer Benjamin op het sportveld stond om badminton te spelen, gaf hij alles wat hij in zich had. Zijn overtuiging was helder: “Proberen is het enige dat telt.”

Hij was niet bang om te falen. Hij zette zich in met heel zijn hart. En is dat niet precies wat Jezus vandaag van ons vraagt? Niet dat we volmaakt berekenen, maar dat we leven en liefhebben van harte.

Het is vandaag precies acht weken geleden dat Benjamin van ons werd weggenomen. Acht weken waarin de stilte in huis soms diep snijdt voor zijn ouders, Alan en Thao, en zijn lieve broer Ryan.

Benjamin hoeft geen last meer te dragen door het duister. Hij is door de muur van de tijd gegaan naar de overzijde, geborgen in het licht van de Hemelse Vader.

Voor Alan, Thao en Ryan, voor zijn ooms en tantes, en voor iedereen die van ver meebidt — in het bijzonder gezinnen die een zwaar kruis dragen en kinderen die lijden: laat de barmhartige liefde van Christus uw hart vervullen met hoop.

Moge Onze Lieve Vrouw Maria u omhullen met haar troost. Ben waakt over u vanaf het hemels banket, en zijn zachte licht blijft voor altijd bij u. Amen.

Meditation

♪ “Adem van Genade (Reverent Choir)” — A song for Ben

Voorbeden

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben, bid alsjeblieft dat tante Maria Tran Ngoc Lan in vrede mag rusten.”