Жай уақыттағы он сегізінші аптаның дүйсенбісі

Яһуда патшасы Цидқия билігінің басында, төртінші жылдың бесінші айында, Гибеоннан шыққан Аззурдың ұлы Ханания пайғамбар маған Жаратқан Иенің ғибадатханасында, діни қызметкерлер мен бүкіл халықтың көзінше былай деді: «Әскерлердің Иесі, Исраилдің Құдайы былай дейді: “Мен Бабыл патшасының мойынтырығын сындырамын. Екі жыл ішінде Бабыл патшасы Набуходоносор осы жерден Бабылға алып кеткен Жаратқан Иенің ғибадатханасының бүкіл ыдыстарын осы жерге қайтарамын. Сонымен қатар Яһуда патшасы Ехонияны, Еһоякимнің ұлын және Бабылға айдалған Яһуданың бүкіл тұтқындарын осы жерге қайта әкелемін, – дейді Жаратқан Ие, – өйткені Мен Бабыл патшасының мойынтырығын сындырамын”». Содан соң Жеремия пайғамбар Ханания пайғамбарға Жаратқан Иенің ғибадатханасына жиналған діни қызметкерлер мен бүкіл халықтың көзінше жауап беріп, былай деді: «Әумин! Жаратқан Ие осылай етгей! Сіздің айтқан пайғамбарлығыңызды орындап, Жаратқан Иенің ғибадатхана ыдыстарын және бүкіл тұтқындарды Бабылдан осы жерге қайтарғай! Бірақ енді менің және бүкіл халықтың құлағына айтатын сөзімді тыңдаңыз. Ежелден бері менен де, сізден де бұрын өткен пайғамбарлар көптеген елдер мен қуатты патшалықтарға қарсы соғыс, апат және оба туралы пайғамбарлық еткен. Ал тыныштық пен бейбітшілік туралы пайғамбарлық еткен пайғамбардың сөзі орындалғанда ғана, оның шынымен де Жаратқан Ие тарапынан жіберілгені белгілі болады». Содан кейін Ханания пайғамбар Жеремия пайғамбардың мойнынан мойынтырықты алып, оны шағып сындырды да, бүкіл халықтың көзінше: «Жаратқан Ие былай дейді: “Екі жыл ішінде Набуходоносордың мойынтырығын барлық халықтардың мойнынан осылай сындырамын”», – деді. Содан Жеремия пайғамбар өз жолымен кете берді. Ханания пайғамбар Жеремияның мойнынан мойынтырықты сындырғаннан кейін, Жеремияға Жаратқан Иенің сөзі келді: «Барып Хананияға былай де: “Жаратқан Ие былай дейді: Сен ағаш мойынтырықты сындырдың, бірақ оның орнына темір мойынтырық соқтың! Өйткені Әскерлердің Иесі, Исраилдің Құдайы былай дейді: Мен Бабыл патшасы Набуходоносорға қызмет етуі үшін осы халықтардың мойнына темір мойынтырық кигіздім; олар оған қызмет етеді, тіпті дала аңдарын да оның қолына бердім”». Содан Жеремия пайғамбар Ханания пайғамбарға: «Тыңда, Ханания! Жаратқан Ие сені жіберген жоқ, ал сен бұл халықты жалған үмітке сендірдің. Сол үшін Жаратқан Ие былай дейді: “Міне, Мен сені жер бетінен жоямын; осы жылы өлесің, өйткені сен Жаратқан Иеге қарсы бүлік уағыздадың”», – деді. Сонымен Ханания пайғамбар соңында сол жылдың жетінші айында қайтыс болды.

R. Уа Ием, маған Өз заңдарыңды үйрет. Жалғандық жолын менен аулақтат, Өз заңыңмен маған мейірім ет. R. Уа Ием, маған Өз заңдарыңды үйрет. Шындық сөзін аузымнан еш айырма, Өйткені үмітім Сенің үкімдеріңде. R. Уа Ием, маған Өз заңдарыңды үйрет. Сенен қорқатындар маған бұрылсын, Сенің өсиеттеріңді білетіндер жаныма келсін. R. Уа Ием, маған Өз заңдарыңды үйрет. Жүрегім Сенің заңдарыңда мінсіз болсын, Абыройым төгілмеуі үшін. R. Уа Ием, маған Өз заңдарыңды үйрет. Күнәқарлар мені жоюды күтеді, Бірақ мен Сенің өсиеттеріңе ықылас қоямын. R. Уа Ием, маған Өз заңдарыңды үйрет. Сенің үкімдеріңнен таймадым, Өйткені мені үйреткен Өзіңсің. R. Уа Ием, маған Өз заңдарыңды үйрет.

Иса халықты тарқатқанша, шәкірттеріне қайыққа отырып, Өзінен бұрын арғы бетке өтуді бұйырды. Халықты тарқатқан соң, Өзі оңаша дұға ету үшін тауға көтерілді. Кеш батқанда, Ол онда жалғыз еді. Ал қайық жағадан біршама қашық жерде, толқындардың соққысынан шайқалып жатты, өйткені жел қарсы соғып тұрған еді. Түннің төртінші күзетінде Иса су үстімен жүріп, оларға қарай келді. Шәкірттер Оның су үстімен жүріп келе жатқанын көргенде, қатты қорқып: «Бұл сүлде!» – деп, үрейден айқайлап жіберді. Иса дерау оларға сөйлеп: «Батыл болыңдар, бұл Менмін, қорықпаңдар!» – деді. Петір Оған жауап беріп: «Ием, егер бұл Сен болсаң, маған су үстімен Өзіңе қарай жүруге бұйрық берші», – деді. Ол: «Кел», – деді. Петір қайықтан түсіп, Исаға қарай су үстімен жүре бастады. Бірақ желдің қаттылығын көргенде қорқып кетті; батып бара жатып: «Ием, мені құтқара көр!» – деп айқайлады. Иса дерау қолын созып, оны ұстап алды да: «Ей, сенімі аз, неге күмәндандың?» – деді. Олар қайыққа отырғаннан кейін жел басылды. Қайықтағылар Оған тағзым етіп: «Шынында да, Сен Құдайдың Ұлысың», – деді. Судан өтіп, олар Ғеннисарет жеріне келді. Сол жердің адамдары Оны танып, бүкіл айналаға хабар жіберді. Оған барлық ауруларды әкелді де, Оның киімінің шашағына болса да тиіп кетуге рұқсат сұрады; және тигендердің бәрі сауығып кетті.