સંત બર્નાર્ડ, એબટ અને ધર્મગુરુ (યાદગારી પર્વ)

એક ક્ષણ માટે કલ્પના કરો…

બળબળતા બપોરના તડકામાં અતિશય તરસ્યો થયેલો એક મુસાફર રસ્તા પર ચાલી રહ્યો છે. તેના હોઠ સૂકાઈ ગયા છે. તેના ગળામાં શુષ્કતા છે. અને અચાનક, વળાંક પર તેને ખડકોમાંથી વહેતું એક નિર્મળ, ઠંડું અને સ્વચ્છ ઝરણું દેખાય છે. તે ઝરણાનું પાણી જ્યારે તેના હાથમાં આવે છે અને તે પોતાના મુખ પર છાંટે છે, ત્યારે આખા શરીરમાં એક નવું ચૈતન્ય દોડી જાય છે. એક નવી તાજગી, એક નવું જીવન…

આજે પવિત્ર શાસ્ત્રમાં ઈશ્વર આપણી સમક્ષ એ જ નિર્મળ જળ અને નવીનીકરણનું ચિત્ર મૂકે છે.

પ્રબોધક એઝેકીએલના વાચનમાં આપણે ઈશ્વરની અદ્ભુત વાણી સાંભળી: "હું તમારા પર સ્વચ્છ જળ છાંટીશ જેથી તમે શુદ્ધ થાઓ… હું તમને નવું હૃદય આપીશ અને તમારામાં નવો આત્મા મૂકીશ; તમારા શરીરમાંથી પથ્થર જેવું અસંવેદનશીલ હૃદય કાઢી લઈને હું તમને જીવંત, માંસલ હૃદય આપીશ."

અને ગીતશાસ્ત્ર ૫૧માં આપણે એ જ સાદ પાડીને ગાયું: "હે ઈશ્વર, મારામાં નિર્મળ હૃદય ઉત્પન્ન કરો."

આજે આપણી સમક્ષ જે ઈશ્વરીય શબ્દો વહે છે, તે કોઈ શુષ્ક સિદ્ધાંતો નથી. તે તો આપણા તૂટેલા હૃદય પર રેડાતું મલમ છે. તે તો ઈશ્વરની પવિત્ર કૃપાનું વહેણ છે.

આજે આપણે અહીં એકત્ર થયા છીએ ત્યારે, એક ઊંડી વેદના આપણા સંગાથમાં છે. આપણા વહાલા બેન્જામિન વો – આપણા પ્યારા બેનને ઈશ્વરના સ્વર્ગીય ધામમાં ગયાને આજે બરાબર નવ અઠવાડિયાં પૂરાં થાય છે. નવ અઠવાડિયાં… એટલે કે ૬૩ લાંબા દિવસો.

૬૩ દિવસોથી ડાઇનિંગ ટેબલ પર એક ખુરશી ખાલી છે. ૬૩ દિવસોથી ઘરમાં એ વિશિષ્ટ શાંતિ છે જ્યાં ક્યારેક એક તેજસ્વી, ઉત્સાહી બાળકની મુસ્કાન ગુંજતી હતી.

દુઃખ જ્યારે આવે છે, ત્યારે તે હૃદયને પથ્થર જેવું ભારે કરી નાખે છે. છાતીમાં એક અસહ્ય બોજ અનુભવાય છે. સવારે ઉઠતાંની સાથે જ એ ખોટનો અહેસાસ આખા અસ્તિત્વને ઘેરી વળે છે.

પરંતુ આજે પ્રભુ આપણને કહે છે: "હું તમારા પર સ્વચ્છ જળ છાંટીશ… હું તમારું પથ્થર જેવું હૃદય કાઢીને તમને આશ્વાસનથી ભરેલું નવું હૃદય આપીશ."

આજના સુવાર્તા આલેખનમાં ઈસુ એક લગ્ન ઉત્સવની વાત કરે છે. રાજા પોતાના પુત્ર માટે ભોજન સમારંભ તૈયાર કરે છે. "બધું જ તૈયાર છે; ઉત્સવમાં આવો."

ઈશ્વરનું સ્વર્ગીય રાજ્ય એ કોઈ શોકની સભા નથી; તે તો એક મહાન, આનંદમય ઉત્સવ છે. અને એ ઉત્સવમાં પ્રવેશવા માટે ઈશ્વર આપણને બધાને પવિત્રતાનો, કૃપાનો પોશાક પહેરાવે છે.

આપણો બેન્જામિન – આપણો બેન – આજે એ સ્વર્ગીય ભોજન સમારંભમાં બિરાજે છે.

બેનનું જીવન માત્ર પંદર વર્ષનું હતું. પરંતુ એ પંદર વર્ષોમાં તેણે જે શુદ્ધતા, જે સ્નેહ અને જે પ્રકાશ પાથર્યો, તે અજોડ હતો. તે બુદ્ધિનો અંબાર હતો, પરંતુ તેનાથીય વિશેષ તે નિર્મળ હૃદયનો માલિક હતો.

એઝેકીએલ પ્રબોધકના વાચનમાં વહેતા "સ્વચ્છ જળ"ની વાત જ્યારે હું વિચારું છું, ત્યારે મને બેન્જામિનના જીવનનું એક બહુ સુંદર પાસું યાદ આવે છે.

બેનના નામે, તેની પાવન સ્મૃતિમાં, વિયેતનામના કા માઉ (Cà Mau) નામના એક અંતરિયાળ વિસ્તારમાં એક સ્વચ્છ પાણીનો કૂવો ખોદવામાં આવ્યો છે – "ગિયેંગ ગિઓઆન બાઓતિક્સિતા" (Giếng Gioan Baotixita) – જેને "પ્રેમનો કૂવો" (Well of Love) કહેવામાં આવે છે.

બેનનું મધ્યમ નામ 'ડાઈ ડુઓંગ' (Đại Dương) હતું, જેનો અર્થ થાય છે "મહાન સાગર".

કેવી અદ્ભુત દિવ્ય યોજના! જે બાળકના નામાભિધાનમાં સાગરનો વિસ્તાર હતો, તેના નામે આજે એક તરસ્યા ગામમાં સ્વચ્છ, મીઠું અને જીવનદાયી જળ વહી રહ્યું છે!

જે લોકો પાસે પીવાનું શુદ્ધ પાણી નહોતું, તેઓ આજે જ્યારે એ કૂવામાંથી પાણી સીંચે છે, ત્યારે તે માત્ર પાણી નથી પીતા; તેઓ બેન્જામિનના પવિત્ર આત્માના આશીર્વાદ પ્રાપ્ત કરે છે.

પ્રબોધક એઝેકીએલે જે કહ્યું હતું કે "હું તમારા પર સ્વચ્છ જળ છાંટીશ", તે વચન આજે બેનના જીવન દ્વારા એક ગરીબ ગામડામાં જીવંત બની રહ્યું છે. બેન હવે સ્વર્ગમાં છે, પણ તેનો પ્રેમ પૃથ્વી પર નદીની જેમ વહી રહ્યો છે.

પરંતુ મને ખબર છે… આ બધી સુંદર વાતો છતાં, રાત્રિના અંધકારમાં જ્યારે ઘર એકદમ શાંત થઈ જાય છે, ત્યારે એલન અને થાઓના હૃદયમાં એક અદ્રશ્ય દર્દ જાગે છે.

ક્યારેક માતા-પિતાના મનમાં એક ભારે પથ્થર જેવો વિચાર આવી જાય છે: "શું મારાથી ક્યાંક કંઈ ચૂકી જવાયું? શું હું વધારે સંભાળ રાખી શક્યો હોત? શા માટે આવું થયું?"

આજે, ઈશ્વરના અંબારમાંથી હું એ ભારે પથ્થરને તમારા હૃદય પરથી હટાવવા માંગુ છું.

પવિત્ર સુવાર્તામાં જ્યારે શિષ્યોએ ઈસુને પૂછ્યું હતું કે, "હે ગુરુ, આ માણસ જન્મથી અંધ છે તે માટે કોણે પાપ કર્યું? આણે કે એના મા-બાપે?"

ત્યારે ઈસુએ બહુ સ્પષ્ટ અને પ્રેમભર્યો જવાબ આપ્યો હતો: "ન તો આણે પાપ કર્યું છે, ન તો એના મા-બાપે." (જ્હોન ૯:૩).

સાંભળો, મારી વહાલી માતા થાઓ, સાંભળો, વહાલા પિતા એલન…

બેનની બીમારી કે તેનું આ દુનિયામાંથી જવું એ કોઈનો દોષ નથી. એ ઈશ્વરનો કોઈ દંડ નથી. એ તમારી કોઈ ખામી કે નિષ્ફળતા નથી. તમે બેન્જામિનને જે અસીમ પ્રેમ આપ્યો છે, જે રાત-દિવસ સેવા કરી છે, જે પ્રાર્થનાઓ કરી છે – તે ઈશ્વરના દરબારમાં અત્તરની જેમ મહેકે છે.

આ દુનિયામાં કેટલીક પીડાઓ એવી હોય છે જે માનવ બુદ્ધિથી પર હોય છે. તેમાં કોઈનો વાંક નથી હોતો. તમે બેન્જામિન માટે શ્રેષ્ઠ માતા-પિતા હતા. તમે તેને પૃથ્વી પર જ સ્વર્ગીય સ્નેહનો અનુભવ કરાવ્યો હતો.

તેથી, તમારી જાતને દોષ આપવાનું બંધ કરો. પ્રભુનું સ્વચ્છ જળ આજે તમારા હૃદય પર પણ છંટાઈ રહ્યું છે – તે તમારાં મનમાંથી ગુનાહિત ભાવનાનો બધો જ ભાર ધોઈ નાખવા માંગે છે. તમે મુક્ત છો. તમે માત્ર પ્રેમ કર્યો છે, અને પ્રેમ ક્યારેય નિષ્ફળ જતો નથી.

આજના સુવાર્તા દ્રષ્ટાંતમાં રાજા પોતાના સેવકોને કહે છે: "લગ્નનો ઉત્સવ તૈયાર છે… શેરીઓમાં જાઓ અને જે કોઈ મળે તે બધાને ઉત્સવમાં આમંત્રિત કરો."

ઈશ્વરનો આ ઉત્સવ એ આપણી આખરી મંજિલ છે.

આજે સંત બર્નાર્ડનો યાદગારી દિવસ છે. સંત બર્નાર્ડે પવિત્ર માતા મરિયમના પ્રેમ વિશે અને ઈશ્વરની અગાધ કૃપા વિશે બહુ સુંદર લખાણો લખ્યા છે. તેઓ કહેતા કે ઈશ્વરનું ઘર એ દયાનો મહાસાગર છે.

આપણો બેન આજે એ દયાના મહાસાગરમાં વિશ્રામ કરી રહ્યો છે. તે સંત કાર્લો અકુતિસ જેવા પવિત્ર યુવાનોની સાથે સ્વર્ગીય મંડપમાં વિરાજમાન છે.

સુવાર્તામાં રાજા કહે છે કે મહેમાને "લગ્નનો પોશાક" પહેરવો જોઈએ. એ લગ્નનો પોશાક એટલે શું? એ પોશાક એટલે પવિત્રતા, નિર્દોષતા અને નિષ્કપટ પ્રેમ.

બેન્જામિને પોતાના પંદર વર્ષના જીવનમાં એ ઉજ્જવળ પોશાક ક્યારેય મલિન થવા દીધો નહોતો. તેનું હૃદય એટલું ઉદાર હતું કે બાર વર્ષની નાની ઉંમરે પણ પોતાના પિતા માટે તેની આંખમાં પ્રેમાળ આંસુ આવી જતા. પોતાના બીમાર કાકા માટે તેણે પોતાની પિગી બેંકની બધી જ બચત આપી દેવાની તૈયારી બતાવી હતી.

આ જ તો છે લગ્નનો સાચો પોશાક! બેન પાસે એ પોશાક પહેલેથી જ તૈયાર હતો, અને ઈસુએ તેને સ્મિત સાથે પોતાના ઉત્સવમાં આવકાર્યો છે.

રાયન… મારા વહાલા દીકરા રાયન, હું આજે ખાસ તારી સાથે વાત કરવા માંગુ છું.

તારો ભાઈ બેન તને ખૂબ પ્રેમ કરતો હતો. તમે બંને સાથે હસ્યા છો, સાથે રમતગમત કરી છે, સાથે વિમાન અને આકાશના સ્વપ્નો જોયા છે.

તારા મનમાં કદાચ ભાઈની ખોટ એક ઊંડો ઘા બનીને રહી ગઈ હશે. પણ યાદ રાખજે, બેન તારી પાસેથી દૂર નથી ગયો. તે તારો ગાર્ડિયન એન્જલ – તારો રક્ષક દૂત બની ગયો છે. જ્યારે પણ તું કોઈ સુંદર કામ કરીશ, જ્યારે પણ તું મુસ્કુરાઈશ, ત્યારે બેન સ્વર્ગમાંથી તારા પર સ્મિત વર્ષાવશે. તારે તારા માતા-પિતા માટે, અને બેનની સ્મૃતિ માટે હિંમતભેર આગળ વધવાનું છે. તારી અંદર બેનનો પ્રેમ સદા જીવંત રહેશે.

અને આજે જેઓ દૂર-દૂરથી, પોતાના ઘરોમાંથી કે હોસ્પિટલના બિછાનેથી આ પ્રાર્થનામાં જોડાયા છે…

જે માતા-પિતા પોતાના બીમાર બાળકોની પથારી પાસે બેસીને અશ્રુ સારી રહ્યા છે… જે પરિવારો પોતાના જીવનમાં દુઃખનો ભારે ક્રોસ ઊંચકીને ચાલી રહ્યા છે…

ઈશ્વરનું વચન આજે તમારા માટે પણ છે. ઈશ્વર તમારા પર પણ પોતાનું સ્વચ્છ જળ છાંટી રહ્યા છે.

તમે એકલા નથી. ઈશ્વર તમારી પીડા જુએ છે. ખ્રિસ્ત પોતે તમારી વેદનામાં તમારી સાથે ઉભા છે. સ્વર્ગીય માતા મરિયમ પોતાની મમતાભરી ગોદમાં તમારા તૂટેલા હૃદયને વહાલ કરી રહ્યાં છે.

તો પછી, આજે આ દેવળમાંથી, આ પ્રાર્થનામાંથી બહાર નીકળતી વખતે આપણે સાથે શું લઈને જવાનું છે?

આજે એક નાનું, સરળ અને સચોટ કામ કરજો.

આજે જ્યારે પણ તમે એક ગ્લાસ સ્વચ્છ ઠંડું પાણી પીઓ, અથવા જ્યારે પણ તમારા હાથ પર પાણી છાંટો… ત્યારે ત્રણ સેકન્ડ માટે થોભી જજો.

એ પાણીના સ્પર્શમાં ઈશ્વરની કૃપાનો અનુભવ કરજો. એઝેકીએલના વચનને યાદ કરજો: "હું તમારા પર સ્વચ્છ જળ છાંટીશ અને તમને નવું હૃદય આપીશ."

અને એ જ ક્ષણે, બેન્જામિન વો માટે – આપણા પ્યારા બેન માટે – અને કા માઉના એ કૂવામાંથી પાણી પીતા ગરીબ બાળકો માટે એક શાંત આભારની પ્રાર્થના કરજો.

મૃત્યુ એ અંત નથી. પ્રેમનો ક્યારેય અંત આવતો નથી.

બેન્જામિન ઈશ્વરના સુરક્ષિત હાથોમાં છે. તે સ્વર્ગીય ઉત્સવમાં આપણી રાહ જોઈ રહ્યો છે.

એલન, થાઓ અને રાયન… બેનની મુસ્કાનને તમારી આશા બનાવો. જીવન જીવતા રહો, પ્રેમ વહેંચતા રહો, કારણ કે બેનનો પ્રેમ નદીની જેમ સદા વહેતો રહેશે.

પ્રભુ ઈસુ આપ સૌને પોતાની અસીમ શાંતિ અને સાંત્વન આપે.

આમીન.