ထာဝရကာလ (၁၈) ပတ်မြောက် တနင်္လာနေ့

ယုဒမင်းကြီး ဇေဒကိမင်း အုပ်စိုးစအချိန်၊ စတုတ္ထနှစ်၊ ငါးလမြောက်သောလတွင်၊ ဂိဗောင်မြို့သား အာဇုရ၏သား၊ ပရောဖက် ဟာနနိသည် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူအပေါင်းတို့၏ရှေ့မှာ ငါ့အား ပြောဆိုသည်မှာ၊ "အစ္စရေးတို့၏ ဘုရားသခင်၊ ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့၏ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ 'ငါသည် ဗာဗုလုန်မင်းကြီး၏ ထမ်းပိုးကို ချိုးဖဲ့မည်။ ဗာဗုလုန်မင်းကြီး နဗုခဒ်နေဇာသည် ဤအရပ်မှ ဗာဗုလုန်သို့ ယူသွားသော ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော် တန်ဆာရှိသမျှတို့ကို နှစ်နှစ်အတွင်း ဤအရပ်သို့ ငါပြန်ဆောင်ခဲ့မည်။ ယုဒမင်းကြီး ယေဟောယကိမ်၏သား ယေခေါနိနှင့် ဗာဗုလုန်သို့ ပါသွားသော ယုဒအမျိုး သိမ်းသွားခြင်းခံရသောသူ အပေါင်းတို့ကို ဤအရပ်သို့ ငါပြန်ဆောင်ခဲ့မည်' ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏" ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ပရောဖက် ယေရမိသည် ဗိမာန်တော်၌ စုဝေးနေကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူအပေါင်းတို့၏ရှေ့၌ ပရောဖက် ဟာနနိအား ပြန်ပြောသည်မှာ၊ "အာမင်၊ ထာဝရဘုရားသည် ထိုသို့ ပြုတော်မူပါစေသော။ ဗိမာန်တော် တန်ဆာများနှင့် သိမ်းသွားခြင်းခံရသောသူတို့ ဗာဗုလုန်မှ ဤအရပ်သို့ ပြန်ရောက်လာမည်ဟု သင်ဟောသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို ထာဝရဘုရား ပြည့်စုံစေတော်မူပါစေသော။ သို့သော်လည်း သင်နှင့် ငါ၏ရှေ့မှာ ရှေးကာလကတည်းက ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ပရောဖက်တို့သည် များစွာသော ပြည်တို့အား စစ်ဘေး၊ ဘေးဥပဒ်၊ ကပ်ရောဂါတို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဟောခဲ့ကြ၏။ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို ဟောသော ပရောဖက်မူကား၊ သူဟောသော စကားပြည့်စုံသောအခါမှသာ ထာဝရဘုရား စေလွှတ်တော်မူသော ပရောဖက်မှန်ကြောင်း ထင်ရှားလိမ့်မည်" ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ပရောဖက် ဟာနနိသည် ပရောဖက် ယေရမိ၏ လည်ပင်းမှ ထမ်းပိုးကို ယူ၍ ချိုးဖဲ့ပြီးလျှင်၊ လူအပေါင်းတို့၏ရှေ့မှာ ပြောဆိုသည်မှာ၊ "ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ 'ဤနည်းတူ နှစ်နှစ်အတွင်း၌ နဗုခဒ်နေဇာမင်း၏ ထမ်းပိုးကို လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ လည်ပင်းမှ ငါချိုးဖဲ့မည်' ဟု မိန့်တော်မူ၏" ဟု ဆိုသဖြင့်၊ ပရောဖက် ယေရမိသည် မိမိလမ်းသို့ ထွက်သွား၏။ ပရောဖက် ဟာနနိသည် ပရောဖက် ယေရမိ၏ လည်ပင်းမှ ထမ်းပိုးကို ချိုးဖဲ့ပြီးမှ၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ယေရမိသို့ ရောက်လာ၍၊ "သင်သည် သွား၍ ဟာနနိအား ပြောရမည်မှာ၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ 'သစ်သားထမ်းပိုးကို သင်ချိုးဖဲ့သော်လည်း၊ ယခု သံထမ်းပိုးကို ပြုလေပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ ဤလူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ဗာဗုလုန်မင်းကြီး နဗုခဒ်နေဇာ၏ အမှုတော်ကို ထမ်းရမည်အကြောင်း၊ ငါသည် သံထမ်းပိုးကို သူတို့လည်ပင်း၌ တင်ထားပြီ။ တောတိရစ္ဆာန်များကိုပင် သူ့အား ငါပေးပြီ' ဟု ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့၏ ထာဝရဘုရား၊ အစ္စရေးတို့၏ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူ၏" ဟု ဆို၏။ ပရောဖက် ယေရမိသည်လည်း ပရောဖက် ဟာနနိအား၊ "ဟာနနိ နားထောင်လော့။ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို စေလွှတ်တော်မမူ။ သင်သည် ဤလူတို့အား မုသာစကား၌ ကိုးစားစေပြီ။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ 'မြေကြီးပြင်မှ သင့်ကို ငါဖယ်ရှားမည်။ ဤနှစ်တွင်ပင် သင်သေရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် ထာဝရဘုရားကို ပုန်ကန်သောစကားကို ဟောပြောပြီ' ဟု ဆို၏"။ ထိုနှစ် ခုနစ်လမြောက်သောလတွင် ပရောဖက် ဟာနနိသည် သေလေ၏။

R. (68b) အို သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးတော်မူပါ။ မုသာလမ်းကို ကျွန်ုပ်ထံမှ ဖယ်ရှားတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ တရားတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်အား သနားစောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ R. အို သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးတော်မူပါ။ သစ္စာတရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကျွန်ုပ်၏နှုတ်မှ အပြီးအပိုင် မရုပ်သိမ်းတော်မူပါနှင့်။ ကိုယ်တော်၏ စီရင်ချက်၌ ကျွန်ုပ်သည် မျှော်လင့်ခြင်း ရှိပါ၏။ R. အို သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူနှင့် ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံချက်များကို သိသောသူတို့သည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ လှည့်လာကြပါစေ။ R. အို သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အရှက်မရမည်အကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ စည်းမျဉ်းတို့၌ ကျွန်ုပ်၏နှလုံးသားသည် ဖြောင့်မတ်ပါစေ။ R. အို သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးတော်မူပါ။ လူဆိုးတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ ချောင်းမြောင်းကြသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံချက်များကို နှလုံးသွင်းပါ၏။ R. အို သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား သွန်သင်တော်မူသောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်၏ စီရင်ချက်တို့မှ ကျွန်ုပ် လွှဲရှောင်မသွားပါ။ R. အို သခင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားများကို ကျွန်ုပ်အား သင်ကြားပေးတော်မူပါ။

သခင်ယေရှုသည် လူထုပရိသတ်ကို နှုတ်ဆက်လွှတ်တော်မူစဉ်၊ တပည့်တော်တို့အား လှေစီး၍ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရှေ့က သွားစေတော်မူ၏။ လူထုကို လွှတ်တော်မူပြီးမှ၊ ဆုတောင်းခြင်းငှာ တောင်ပေါ်သို့ တယောက်တည်း ကြွတော်မူ၏။ ညဦးယံရောက်သောအခါ၊ ထိုအရပ်၌ တယောက်တည်း ရှိတော်မူ၏။ လှေမူကား၊ ကမ်းနှင့် ဝေးစွာ ရောက်၍ လေမုန်တိုင်းဆန်သောကြောင့်၊ လှိုင်းတံပိုး ခတ်ခြင်းကို ခံရ၏။ ညဉ့်လေးချက်တီး အချိန်တွင်၊ သခင်ယေရှုသည် ပင်လယ်ရေပေါ်မှာ လျှောက်သွား၍ တပည့်တော်တို့ရှိရာသို့ ကြွတော်မူ၏။ ပင်လယ်ရေပေါ်မှာ လျှောက်သွားတော်မူသည်ကို တပည့်တော်တို့သည် မြင်လျှင်၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့ရောက်၍၊ "ဖုတ်တစ္ဆေဖြစ်၏" ဟု ဆိုလျက်၊ ကြောက်လန့်၍ အော်ဟစ်ကြ၏။ သခင်ယေရှုသည် ချက်ခြင်း နှုတ်ဆက်၍၊ "မကြောက်ကြနှင့်၊ ငါပင်ဖြစ်၏။ အားယူကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ပေတရုက၊ "သခင်၊ ကိုယ်တော်မှန်လျှင်၊ ရေပေါ်မှာ ကိုယ်တော်ထံသို့ လာစေခြင်းငှာ အမိန့်ရှိတော်မူပါ" ဟု လျှောက်လျှင်၊ ကိုယ်တော်က၊ "လာခဲ့လော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ပေတရုသည် လှေပေါ်မှဆင်း၍၊ သခင်ယေရှုထံသို့ ရောက်ခြင်းငှာ ပင်လယ်ရေပေါ်မှာ လျှောက်သွား၏။ သို့သော်လည်း၊ လေပြင်းသည်ကို မြင်လျှင် ကြောက်လန့်၍ မြုပ်စပြုသည်ရှိသော်၊ "သခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်မတော်မူပါ" ဟု အော်ဟစ်လျှင်၊ သခင်ယေရှုသည် လက်တော်ကို ချက်ခြင်း ဆန့်ထုတ်၍၊ ပေတရုကို ကိုင်ယူတော်မူလျက်၊ "ယုံကြည်ခြင်း နည်းသောသူ၊ အဘယ်ကြောင့် သံသယဝင်သနည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လှေပေါ်သို့ တက်ကြသောအခါ လေသည် ငြိမ်လေ၏။ လှေ၌ရှိသောသူတို့သည် လာ၍၊ "ကိုယ်တော်သည် ဧကန်အမှန် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူ၏" ဟု ဆိုလျက် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ကြ၏။ ကူးမြောက်ကြပြီးလျှင်၊ ဂေနေဇရက်ပြည်သို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုအရပ်သားတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သိကြလျှင်၊ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရှိသမျှသို့ သတင်းပို့၍၊ နာမကျန်းသောသူ အပေါင်းတို့ကို ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ အဝတ်တော်၏ အနားကိုမျှသာ တို့ရပါမည်အကြောင်း တောင်းပန်ကြ၍၊ တို့သမျှသောသူတို့သည် အနာရောဂါ ငြိမ်းကြ၏။